بدترین عادت پسر من اینه که کلا فکر غذا خوردن نیست یه چیزی ام دستش میدم مثلا یه تیکه کیک خونگی الان دستشه انقدرررر کل خونه رو باهاش دور میزنه که آدمو کلافه میکنه همشم باید یادآوری کنی کیکتو یادت نره که شاید هر بار یه گاز کوچیک بزنه اصلا نمیتونه یه جا بند بشه رو میز نهار خوری بالکن صندلی غذا و صندلی های مختلف امتحان کردم موقع غذا خوردنم همش باید دنبالش باشم یا بشینم سرجام و صد بار بگم بیا تا بیاد یه قاصق یا یه لقمه بخوره قبلا میگفتم عیب نداره ولی تازکیا خونمون مورچه میزنه منم نمیتونم هر دیقه جارو برقی کنم واقعا درمونده شدم حالا خونه خودمون باز میگم عیب نداره خونه مامان و مادرشوهرم واقعا سخته مخصوصا مادرشوهرم که بعد از ۲۰سال فرشاشو شسته و به شدت حساسه اصلا دوس ندارم برم خونش غذا بخوریم،بچه های شما اینطورن یا نه؟

دخترمنم حالا کاش بخورن

براش زیراندازبنداز ببین نمیشینه
یه زیراندازخوشگل وعروسکی بگو برا شماست
خوشش میاد احتمالن بشینه

اینجوری خیلی سخته من یه بازی داره اونو میدم اگه دیگه خیلی مجبور شم گوشی میدم خوب نیست ولی چه کنم جدیدا ولی نهار تو بالکن میدم شما که‌ بالکن هم امتحان کردی واقعا بچه داری چه پروسه هایی داره

واقعا اینجوری غذا دادن سخته
پسر منم همینجوری بود تا وقتی که غذا خوردن بیرون از آشپزخونه ممنوع شد
و نشستن رو میز و روی زیر انداز واجب
الان خودش میدونه که تا نشینه روی صندلی یا زیر انداز غذایی در کار نیس

پسرم من هم غذانمیخوره

چجوری بعد ۲۰ سال فرشاشو شسته😬

دقیقا همینه پسر منم