انقدر آرزو داشتم یکی بود یه روزم پیشم بود بچه ها رو نگه میداشت غذام میپخت من استراحت میکردم

عزیزم منم دست تنها بودم راهم دور بود تا ۷ تا ۸ روزی کمکی داشتم بعد دیگه مامانم رفت چون پاش درد میکرد و نمیتونست مادر شوهرم م رفت مسافرت و دیگه خودم بودم و دوتا بچه شوهرمم تا شب سر کار بود وقتی میومد هول هولکی غذادرست میکردم و چیزی که برا فردا ناهارمون میخاستم بزارم شب بیشتر کاراشو میکردم که صبح فقط بزارم رو گاز بپزه
خیلی سخت بود

عزیزم منم سربچه اولم خیلی دست تنها بودم بااینکه تا۲۰ روز برام غذا میاوردن ولی خواب نداشتم همش کولیک داشت گریه تا صب
نفهمیدم چطور گذشت
ویکی از استباهاتم این بود که کارگر نگرفتم لااقل بیاد هفته دوبار کارارو کنه
الان برا دومی کارگر میاد و میخام انشالله بعد زایمانمم بیاد خودمو اذیت نکنم
پول چه ارزشی داره
دوباره بدست میاد اما اعصاب و سلامتی دوباره بدست نمیاد
توام حتما کارگر بگیر کاراتو کنه استراحت کن
من منت احدیو نمیکشم
سرقبلیم خودشون اومدن اما دوبار منت شنیدم
تازه غیرمستقیم
براهمین سر این یکی اصلا غرورم اجازه نمیده کسی رو صدابزنم
فقط پول میدم غریبه بیاد

چقدر دردا مختلفه من فقط میگم خدا بهم بچه بده بیس چهاری نخوابم

عزیزم از این روزا همه مون داریم
من دو روز قبل خیلی روم فشار بود دو هفته بود کمکی نداشتم تقریبا دیگه همسرم اومد استراحت کرد بلند شد کمکم کرد نشستم ناخوداگاه گریه م گرفت از خستگی
بیشتر از روحی ادم خسته میشه چون هیچکس درک کافی نداره از شرایطمون

من هستم فقط باید ۴تارونگه دارم😁بخوای تعارف ندارم توبیا یا من

کدوم سمتیییی؟!بیااااام

خیلی سخته؟!

عزیزم میخوای غذا درس کنم بفرستم پسر خودم شلوغه والا میومدم نگه میداشتم بچه هاتو

کاش مشهد بودی من میومدم