کدوم رو انتخاب میکنین؟
بچه کلا پیش مامانش باشه و باهم بیرون اینا برن ولی در حالت کلی مامانش خیلی گیر بده دست تو دهن نکن دست تو دماغ نکن خوراکی از زمین برندار تو حموم راه نرو لیز میخوری تو خیابون حق نداری دست منو ول کنی گریه نکن و اول باید غذا بخوری بعد خوراکی حتی اگه گریه کنی و....



یا تایم کاری پیش مادربزرگ باشه که اکثرا بیرونه و مهمونی و روضه و مسجد اینا ببره و بچه با بقیه بازی کنه
غذا و خواب هم بستگی به خود بچه داره اجباری نیست

من خودم اولیم ولی متاسفانه بچم پیش مادر بزرگاش راحت تره طوری که اصلا دوست نداره خونه بیاد😞
ولی من سلاح خودشو می‌خوام‌ 😫
ولی متاسفانه نمیزارن

مورد اولی صددرصد، درسته بچه خودش با دومی اوکی تر باشه ولی بعدا ک بزرگ میشن خودشو نشون میده این تربیتی ک باید می‌شده و نشده اون لحبازی ها خودمختاری ها حرف پدر مادری ک گوش نمیدن

با تجربه ای که من دارم لطفا بچرو پیش مادر بزرگش نزارید زیاد بمونه چون اینجوری هم بچه لوس میشه هم چند تربیته ..من دوتا پسر دارم یکیش تازه رفته ۴ سال اون یکی ام ۳ سال ..پسر بزرگم خیلی نازنازی شده لوس شده سره هرچیزی گریه میکنه چون متاسافه زیاد گذاشتم پیش مادر شوهرم موند ولی پسر کوچیکم خیلی آروم و ساکته بهونه های الکی نمیگیره الکی ام گریه نمیکنه

عزیزم من خودم فاصله سنی بچه هام1ساله وواقعاشرایط سختی داشتم بازم حاضرنشدم حداقل یکی ازبچه هاموبدم مامانم نگه داره خودم دوتاشونگه داشتم، فقط وقتی میرم ارایشگاه، عروسی، بانک، دکترو... اونموقه میزارم پیش مامانم، بله مادربزرگاعاشق بچه هاهستن بهترازماهم نگهشون میدارن ولی خب بچه ازاین خونه به اون خونه بره تربیتش خراب میشه مثلاتومیگی چایی نخورولی مادربزرگادلشون نمیادمیگن باشه حالااینباربزاربخوره واین باعث میشه بجه دیگع حرفتوگوش نده، میخوای بابقیه بازی کنه ببرش خانه بازی

بنظر من مامانه خیلی گیر میده

هیچکدوم حقیقتا
اگر‌قراره پیش خودم باشه گیر زیاد نمیدم هم بچه هم خودم اذیت بشم
پیش مادربزرگم نمیذارم
اگر شرایط داری مهد بذار تایمی‌که سره کاری
اگر‌لجباز نیست و اذیت نمیکنه مهد بهترین گزینه هستش

بچه پیش مادرش باشه بهتره ولی یکم از حساسیت هات کم کن عزیزم

منم مادر اولیم فقط تو حموم بهش گیر نمیدم میزارم بازی کنه و تو خیابون هم بعضی وقتا دستشو بهم نمیده خیلی مراقبشم کاریش ندارم خیلی مواقع هم خودش دستشو میده ، اگه بیخیال هم باشیم بچه مریض میشه، منم چند وقت پیش با اینکه هی تذکر میدادم دستشو دهنش نکنه یا از روی زمین چیزی برنداره آخرش کار خودشو کرد و مریض شد الان بهتره، ولی درکل زیاد بهش گیر نمیدادم بجز تمیزی دستاش و غذاش

من یکمی مث اولی هستم کیانم دیگه پیش خودم راحته قبلنا خیلی گیر میداد بره بامامان جونش ولی الان باخودم می مونه

من که به بچه هام اینقد گیر نمیدم الانم راضیم خودشون راحت میرن حموم کارای کوچک خودشون میتونن انجام بدن و زیاد باهاشون میرم بیرون اذیت نمیشم. نمیدونم شاید چون دوتا باهم اینجوری شدن

منم پسر بزرگم بیشتر پیش مامان بابام بود(البته من خودم میخواستم) پشیمونم ولی خب گاهی باشه که اشکال نداده

یعنی نمیشه اولی باشه ولی مادره رفتارشو عوض کنه؟
من خودم ترجیح میدم اگه قراره سرکار برم که بچمو به جایی بسپرم مهد کودک بذارمش البته یه جای خوب یا مادربزرگی که تو خونه مراقبشه. اونجوری هم خوب نیست بچه چند تربیته میشه.

بچه خودش چی‌میخاد اصل همونه

انتخاب من یا بچه ؟