دوستان یه مشورت میخواستم
من بعد چند سال به خاطر بچم تازه میخوام شروع به کار کنم.
اگه کارم رو شروع کنم تا چند سال نمیتونم‌به بچه دوم فکر کنم از طرفی هم، هم هویت اجتماعیم برام مهمه و هم دلم نمیخواد اختلاف سنی بچه هام زیاد بشه و درک زیادی از دنیای هم نداشته باشن. و اگه برای بچه دوم اقدام کنم باز هم از شغلم فاصله میگیرم برای چند سال و دیگه نمیدونم بعد سه چهار سال دیگه انگیزه ای برای شروع کارم دارم یا نه. خیلی گیج شدم اما اینو میدونم هم داشتن چند تا بچه و هم داشتم کار هر دو برام ارزش های مهمی هستن که باهم منافات دارن.
من نه مادر خودم در قید حیاته و نه مادرشوهرم و از نظر بچه داری به شدت دست تنهام و نمیتونم به کسی بسپرم و برم سرکار

مادری کردن خودش یه شغل خیای مهمه… مزدش هم بچه ها سالم و صالحه… اگه زنی نیاز مالی نداره کار کردن خوب نیست، مگه اینکه عاشق ژست استقلالش باشه…ای کاش بجای اینکه انقد این استقلال رو بزرگ میکردند برای ما خانما…به آقایون خانم داری یاد میدادند….اسلام نفقه رو گذاشته که زن خانوم خودش و خونش باشه… اما الان هم زن بیرون کار میکنه هم تو خونه، آقایون هم بد عادت شدند

اول باید به این نتیجه برسی که قطعا بچه دوم رو میخوای یانه. اگر با همسرت تصمیم گرفتین که بچه دوم داشته باشید و تمام جوانبش هم سنجیدی و از نظر روحی مساعد هستی بنظرم قبل اینکه دوباره کارو شروع کنی برا بچه دوم هم اقدام کن. منظورم الان نیست یکی دوسال دیگه که دخترت بزرگتر شده باشه و درک بهترو بیشتری داشته باشه و به نسبت مستقل تر شده باشه.

من با روانشناس مشاوره تلفنی میگیرم..
شما هم ویزیت تلفنی داشته باش تو خونه

عزیزم شغل روانشناسی خیلی شرایط کاری خوبی داره که بشه با بچه انجامش داد

زدن پیج
مشاوره آنلاین
ثبت نان در اپلیکیشن دکترتو و انجام مشاوره متنی و تلفنی
و یا اپلیکیشن دکتر۲۴
یا انداختن تایم کار برای زمانی که همسر داخل خانه است
یا تدارک دیدن یه اتاق در مطب تون برای بچه هاتون

منم تو همین شرایط هستم البته فعلا اصلا به بچه دوم فکر نمیکنم
ولی حتما میرم سرکار
ببین دیگه ما تو دهه ۳۰ هستیم و برای کار کردن الان بهترین فرصته، اگه بچه دوم بیاری بازم چند سال بخاطر اون باید خونه بمونی دیگه نزدیک ۴۰ میشی و شروع کار کردن دوباره خیلی سخت تر میشه
همه جا هم ترجیحشون نیروی جوان هست
بنظرم با این شرایط جامعه فعلا برو سرکار

بنظر من حتی فکر کردن به بچه دوم هم اشتباهه تو این زمانه بی پولی و پراز مشکلات

منم دقیقا شرایط تورو دارم هی بغکر سرکارم هی میگم دیر میشه دارم از بقیه عقب میمونم واقعیت اما بچه رو چیکار کنیم من فعلا بیخیال شدم چون نمیشه بچه رو گذاشت رفت اگ مهد میفرستی و تحمل داری اره اما من نتونستم دلم میمونه اصلا خود بچم چقدر مگ میتونه بمونه مهد والا فعلا بیکار کنم
اگداوضاعتون اوکی بنظرم بفکر دومی باش
از مادرم تا بقیه بهم میگن فقط بفکر خودت و بچت و زندگیت باش درسته کار مهمه اما فکر کن علاوه بر همه این مسوولیت هایی ک داری ی کار هم بهش اضافه میشه
اگ وضعتون خوبه بمون خونه و به زندگیتون برس
از ی طرف من خودمم مادرم از بچگی سرکار رفته واقعا سخت بود برام و این تجربه رو دارم

تو این شرایط فعلا بچه دوم فکر نکن. کار و اون حس بودن تو اجتماع خیلی مهم تره. کاش منم میتونستم برگردم سر کارم و البته بعد سه سالگی اگه بتونم حتما میرم. واسه کسایی که شاغل بودن اینطوری خونه نشین شدن خیلی سخته🥲

الان درحال حاضرفقط به بچه اولت فکرکن به اینکه چندسال دیگه استقلال مالی داشته باشه بعداواسه بچه دوم میتونی نصف حقوقت بدی پرستاربگیری براش.الان زندگی خیلی سخت شده حتی باوجودیک بچه

کارتون چیه؟