من تقریبا این ۱۲ روز هس خونه بابام هستم چون تازه جدا شدم تلویزیون ندارم شوهرم خونه نی منو پسرم صبرمون نمیومد اومدم. اینجا چن روزی مامانم اخلاقش اصلا خوب نی ب همه چی گیر میده آدمو خفع می‌کنه مثلاً صب دیز پاشیم منو پسرم میگ دوباره شب آومذ تپ تازه بیدار شدی هم سن این بچه تا الان دوباره غذا خوردن ب بچم میگ گربع نکن بیا نون خشک بخور غذا میدم ب آراد میگ ریختی نمی‌دونم چیکاکردی پوشاک پسرمو عوض میکنم میگ زمین می‌زاری نمی‌دونم چیکامبکنی منم حس راحتی آرامش اینجا ندارم خیلی گریه کردم گفتم اگر من من بودم ک اینجا نمیومدم خونم هرچی نداشته باشه هم بازم خونه منه واسم طلاس منتظره سبد کالا هستم بیاد با داداشم بریم بگیریم برم خونم

برگرد خونه خودت عزیزم، اونم مادره دوس داره تو خونه زندگی خودت باشی به خاطر همین اینطوری باهات رفتار میکنه

نیت بد نگذار شاید به گمانش سخت بگیره تو میچسبی به زندگیت و برمیگردب

منم میرم خونه مامان اینا همش نق میزنه یا میگه گرونی نمیشه .یا میگه جون ندارم .یا بچه ام گیرمیدن چرا نزدیک تلویزیون شد .یا میشینی میگن چرا پای گوشی. باید کارکنید. ادم استرس میگیره ...
ترجیح میدم نرم .ده روزی 1بار .بنظرم سن دیگ حوصله ندارند

ازاین جورمادرا همه جاهست چون دیگه اعصاب ندارن ولی هیچ کجا خونه آدم نمیشه حتی یه نون خشک داشته باشی اما آزادی

بعضی آدما سنشون میره بالا
صبر و حوصله شون هم کم میشه
کلا از قدیم گفتن دوری ودوستی
دیگه آدم که ازدواج میکنه چه زن چه مرد
اون خونه،دیگه خونه قبلیت نمیشه
خونه ی خودت هیچی هم نداشته باشی بخوری بهتره عزیزم
همونجا بمون

برو..

داره منت میذاره سرت؟اخه چرا من باخودم میگم اگه یه روز دختر من این اتفاق براش افتاد خدای نکرده من چطور دلم بیاد این جوری کنم باش جیگر گوشه ی آدم مگه اینکه دیگه خیییلی فقیر باشم نداشته باشم.. نمیدونم

اره برو خونت