به جای گریه این رو بدون که تو نادر قویی هستی که ۹ ماه بارداری رو از پسش بر اومدی و مهمتر از اون تونستی از پس زایمان هم بر بیای
بقیشم تلاش کن یادبگیری وقتی رفتن بلد باشی چیکار بکنی
اگه شوهرت کمک و همراهی کنه سخت نیست. من خودم همه دلگرمی ام شوهرم. خداروشکر توی همه کارا از شیر دادن و پوشک عوض کردن و خوابوندن بچه همراهیم میکنه. مخصوصا شبا که من دیگه انرژیم تموم شده و نیاز به استراحت دارم
منم فکر میکردم از پسش برنمیام ولی حتی یه شب هم کسی کنارم نبود که بچمو بگیره وصفر تاصد بچمو خودم انجام دادم الان که بهش فکر میکنم احساس غرور میکنم با اینکه مامان اولی هستم سزارین هم شدم
من مامانم مشهده خودم رشت
پارسال ۵ خرداد پسرم بدنیا اومد اخر خرداد جنگ شد مامانم رفت تقریبا همون ۲۰ روز موند
اونقدر هم که فکر میکردم سخت نبود
فقط بیخوابی یه خورده اذیتم کرد،البته بماند که همه کارای خونه رو دوش شوهرم بود حتی غذا هم از بیرون میگرفت😐
خوبه برای تو تا ۲۰ روز میمونن منکه تکو تنها بودم مادرم تا ۴ روزگی پسرم بود رفت بودنشم کمکی برای بچه داری نمیکرد فوقش شامی ناهاری چیزی
البته این افسردگی هست
منم اینحوریی شدم مادرم نزدیک برام هست ولی موقعه خاست بره خاستم بمیرم از گریه 🥲
من ۱۰روز بودن پیشم بعدش رفتن تمام کارارو هم خودم انجام میدم
قوی باش ازپس برمیای میتونی خواستن توانستن عزیزم بعد تنها نیستیم خداهمیشه بامون هس
عزیزم خب میرفتی پیش خانوادت
من بچه اولم ۱۸سالم بوددومی۲۰سال الان هم سومی۲۵سال این همه هیچ بهد باخانوادهی شوهرم بود یعنی کارام چن برابر میشدن
مطمئن باش بر میایی چون منم همینجور بودم واسه پسر اولم ولی در عوض مامان من 10 روز بیشتر نبود پیشم .. به خودت متکی باش بگو ک من میتونم
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.