سلام خانما میشه یه راهنمایی بهم کنین
پسر من کلا بچه ای مستقلی هست وابسته به من نیس خیلی بچه ترسویی نیس یه جایی که میریم راهش میگیره میره هرچی هم صداش میزنم اهمیت نمیده مثلا پارک بریم من میخوام بشینم دنبالش نرم که فقط چشمم روش باشه میره بازی اصلا اهمیت نمیده که هستم یا نیستم میره که میره همش میترسم گم بشه چون اصلا نمیاد پیشم این قدر استرس میکشم که میگم با ماشین دور بزنیم راحت ترم که اونم تو ماشین میخوابه شب دیگه تا صبح باید بشینم بنظرتون چیکار کنم

دختر من هزار درجه برعکس پسر شماست😐

یا پارکی برو که کوچیکه
یا باغ بانوان برو که دورش بسته اس یاباغ خودتون مثلا
یا سانسیش کنید مثلا ما نیمساعت شوهرم میبره حواسش بهش هس نیمساعت بعدی من اینجوری لاقل نیم ساعت ازوقتو میفهمیم

هیچی از دور مواظب باش
من تو پارک نمیشینم اصلا
کلا با فاصله وایمیسیم چشمم رو پسرمه

من برعکس تو بچه ام خییییییلی وابسته امه هردو مدل یه سختیایی داره ولی مال ی دورس ب مرور خوب میشن

پسرمنم همینطوره از اول خودم سعی کردم مستقل بارش بیارم الان یه جاهایی خیلی خوبه ولی یه جاهایی واقعا اذیت میشم