سلام مامانا
من احساس ناکافی بودن بهم دست میده همش بخاطر حرف اطرافیان احساس میکنم مادر خوبی نیستم همش میگن این چرا اینطوری میکنه، اینو میدی یا اینو نمیدی، از روی دلسوزی هم میگن اما اونا که نمیدونن من چه ماجراهایی دارم برای هرچیز مقوی که بخوام بهش بدم باید هزارجور ترفند پیاده کنم تا بخوره، روزی پنج وعده یا بیشتر بهش چیزی میدم چیزای سوپر مارکتی فقط گاهی اوقات کیک میخرم بقیه چیزا اصلا برای هر وعده یکساعت وقت میذارم بهش بدم آخه بدغذاس با هزار جور ترفند بهش میوه باید بدم که اخرسرهم نمیخوره، میگن چرا حرف نمیزنه الان بیش از 50 کلمه میگه، دوکلمه ای زیاد میگه و کمی هم جمله انتظار دارن مثل بلبل حرف بزنه بچه این سنی آیا من واقعا مادر ناکافی هستم چکار کنم واقعا اعصابم بهم ریخته اس

ملت حس نی کنن اگه دهن گشادشون وا نکنن همه میگن لالن
چشونه خدایی
مادرا خودشون خستن یار که نیستن بارم میشن

والا منم پسرم همه کاراش دیر بود از بقیه بچه ها غلت زدن
چهاردستوپا رفتن
راه رفتن
حرف زدن
حتی دندون در اوردن
حتی الان غذا خوردنش که چیزای سفت مثل اجیل و اینچیزا نمیتونه خوب بخوره
معمولا هم همه اطرافیان نظر میدن راجب تک تک این چیزا ولی من همیشه با خونسردی یه جوری بهشون جواب میدم که بفهمن من خودم بیشتر از اونا راجب بچم میدونم
هیچ عیب و مشکلی نداره از نظر من

اصلا هم خداروشکر نظر هیچ کس برام اهمیتی نداشت

ول کن بابا مردم هیچوقت دهنشون بسته نمیشه هیچکس هم دلسوزترازمادرنیس واسه بچه
هربچه بابچه دیگه فرق داره محل ب حرف کسی نذار