مامانا دخترم سه سال و نیمشه خیلی خیال پردازی میکنه مثلا میگ من نورا نیستم اسم من پناه و واقعا میره تو نقش ی کس دیگ همش میگ من پناهم اومدم خونتون بیاین باهم بازی کنیم و از این حرفا خیلی نگرانم

دقیقا خواهر منم ۳ سالشه همین حرفارو میزنه مثلا میگیم هلیا میگ من هلیا نیستم نیکانم 😂یا مثلا همش دوس داره نوزاد باشه

طبیعیه بچه ها تو این سن ازین خیال پردازیا دارن،پسر من دوتا دوست خیالی داشت به اسم بیلیکاس و اورود که من واقعا تعجب میکردم که چجوری این اسما به ذهنش اومده و حقیقتا بعضی وقتا با خودم میگفتم نکنه واقعی همچین کسایی دورو ورش هستن(جن) ولی خب بزرگتر که شد دیگه از ذهنش رفت

منم بچه بودم همینطور بازی میکردم قوه تخیلم قوی بود و انشا و داستان نویسیم عالی اتفاقا ی استعداده و میتونه تو بازیگری هم موفق باشه چرا نگران؟؟ دنیای بچگونه خودش داره بازی میکنه

پسر منم دقیقا همین سن یه دوست خیالی داشت باهاش حرف میزد مارو هم مجبور میکرد باهاش حرف بزنیم یا مثلا یه خوراکی بهش میدادم میگفت برای دوستم امیررضا هم بده
ولی بعد یه مدت از سرش افتاد
نگران نباش
خیلی محلش نده نزار فکر کنه خیلی مسئله ی مهمیه براتون

خخخ خواهر منم خود به خود با خودش حرف میزد مثلا میگفت معلمم دارم درس میدم انگشت اشارش همیشه رد هوا بود مثلا دارم تخته رو مینویسم کم کم درست شد
ما خودمون بچه بودیمنمیگفتیم اسممون چیه چندتا بچه داریم و اینا؟😂
نگران نباش بچس دیگه

نگران نباش طبیعیه من خواهرم یه دوست خیالی داشت انقد رابطش شدید بود ما فک میکردیم خدانکرده یکی هست واقعاااا😑یکم بزرگ تر شد دیگ کلا خوب شد

خب بچس بازی میکنه دیگه

من تو خواهرزاده هام دیدم این رفتارو، یکیشون یه دوست خیالیم داشت که همیشه همراهش بود به نام «چه کس» 😆😆

طبیعیه دختر منم همین بود تا چهارسالگی کم کم تموم شد

نگران نباش طبیعیه