این روزها خیلی به روزهای اولی که دخترم بدنیا اومده بود فکر میکنم؛نمیدانم به خاطر اینکه دوماه دیگه پسرم بدنیا میاد یا اینکه در آستانه ۲سالگی دخترگلی خونه هستیم.خلاصه خواستم یه خاطره از روزهای اولی که بدنیا اومد رو باهاتون به اشتراک بزارم
۳ سالی که با همسرم تهران زندگی کردیم هیچ وقت نشد بریم نمایشگاه کتاب؛اولین سال ماشینمون خراب شد و تعمیرگاه بود،سال دوم ماموریت بود و سال سوم من باردار بودم و خانه مادرم اومده بودم،سال سوم یعنی ۱۴۰۳ اردیبهشتش توی تایم نمایشگاه قرار بود نویسنده کتاب آبنبات هلدار سری جدیدی از آبنبات رو منتشر کنه و توی نمایشگاه جشن امضا گذاشته بود،پست ناشر رو برای همسرم فرستادم به امید اینکه شاید توانست و رفت و کتاب رو با امضا برام خرید اما خب میدانستم اون روز شیفته و نمیتوانه بره،خلاصه نرفت و این قضیه یادمون رفت تا اینکه دخترم مرداد بدنیا اومد  و من حالم به شدت بد بود نگو سرماخورده بودم(پیش ۲تا دکتر رفتم گفتن از عوارض بی حسی سزارینه و...)خلاصه سرماخوردگی به دخترم هم منتقل شد و نوزاد ۴روزه چنان سرفه میکرد که هیچ کس باورش نمیشد تا اینکه بلافاصه رفتیم پیش متخصص و اونم نامه بستری داد از وقتی که گفت باید بستری بشه تا وقتی که نشستم روی صندلی و دیگه نفهمیدم چی میگه و از مطب

اومدیم بیرون حتی توی آسانسور و چند دقیقه ای توی ماشین خودم رو خیلی کنترل کردم اما دیگه نتوانستم و چنان توی ماشین و حتی بیمارستان زار زدم که هر کی من رو میدید از همسرم و مادرم حال بچه رو میپرسید و دور ازجونش فکر میکردن مریضی خاص داره.
تا دکترا عکس ریه رو دیدن و گفتن هنوز درگیر نیست (و رضایت دادیم بستری نشه)و برای فردایش نوبت فوق تخصص گرفتیم تازه از گریه هام کم شد تمام مدت خودم رو باعث مریض شدن دخترم میدانستم چقدر باهام صحبت کردن تا یکم آروم شدم.خلاصه توی راه برگشت یادمه بارون میزد دم درب خانه مادرم پیاده شدیم،شوهرم گفت داداشت رو صدا بزن میخوام لباس مشکی بخرم(محرم بود) خلاصه ما اومدیم بالا و چند دقیقه بعد همسرم و داداشم هم اومدن بالا اما یکسره پچ پچ و چک کردن سایت اینا هر کسی هم چیزی میپرسید میگفتن دنبال خرید لباس هستن،چند دقیقه بعد صدای اف اف اومد پیک بسته آورده بود رفتن تحویل گرفتن و همسرم یه پلاستیک که داخلش یه هدیه کادو پیچ شده بود رو داد بهم تا دیدم فهمیدم کتابه وقتی کاغذ کادو رو باز کردم دیدم آبنبات
اگه بگم حال اون چند ساعت و گریه های بی امان رو شست و برد دروغ نگفتم،هر بار که به اون روز و اون خاطره و لحظات فکر میکنم لبخند میاد سراغم ،خداروشکر که اون روزها کنارم بودن خداروشکر،ما هم اون روزها چالش کم نداشتیم از خنده،گریه،قهر،آشتی،خستگی و... اما خداروشکر بازم خداروشکر

چقدر داستانت حال خوب کن بود 😩🫠🥲

الهی عزیزم منم حالت درک میکنم سر دخترم خیلی گریه کردم تو حاملگی جواب ازمایشش مثبت شد تو بیمارستان جوری زار میزدم که نکو همه نگاهم میکردن اون روزا هم گذشت زایمان کردم ۱۲ روز دخترم برای ریه هاش بستری شد چون تشکیل نشده بود بند ناف دور گردنش بود زود به دنیا اومد الانم یادم میاد دارم دیوونه میشم یا مامان هایی که زایمان میکنن بچه هاشونو میارن پیششون میبینم حالم بد میشه ولی خداروشکر این روزا هم گذشت خدا بچه هاتو نگهداره😘