بچها هر لحضه حس میکنم از این غما دارم خفه میشم حس سکته بهم دست میده بخاطر جونای بیگناه بخاطر سرباز بخاطر هرچی هراتفاقی ددارم میسوزم هرلحضه ممکنه خودمونم بعدی باشیم

خسته و نا امید از اینده نامعلوم از اینکه قراره چی سرمون بیاد ولی دیگه نای ادامه دادن نداریم هر روز خبر بد و بدتر یکی هم نیس نجاتمون بده داریم ب فنا میریم با این سران کشور

منم الان یه دل سیر گریه کردم اون سربازا چشم به راه داشتن گناهشون چی بود دارم روانی میشم میبینم مردم ایرانم بیگناه دارن میمیرن

دقیقا هر چیزی ممکنه...