مامانا ، دخترم تو خونه که هستیم تقریبا آرومه، ولی جایی که میریم یا خونه کسی بریم خیلیییییی بی قراری میکنه و جیغ میزنه و گریههه، و خیلی مقاومت میکنه در برابر خواب، خیلییی خسته شپم هیچ جا نمیتونم برم همش تو خونم شما تجربه ای دارین ؟

کولیک و اینا داره هنوز یا داشته خوب شده؟
ببین من پسرمو دکتر بردم برای کولیکش کفت ترجیحا ایت دوسه ماه اولو جابجا نشین چون جابجایی خودش عامل تشدید کولیکه
حالا جدا از کولیک من تا ۴۰ روز مامانم پیشم بود
دروغ نگم فقط دو بار تا الان خونه خواهرم رفتم
هییچ جا نمیریم از خانواده هم دوریم از صبح تا موقهی که شوهرم بیاد خونه تنهام
چون واقعا برم جایی بچم اروم قرار نداشته باشه خودم عصبی میشم
همون۴۰ روز هم که دورم یکم شلوغ بود شهرستان بودم واقعا صبرم تموم‌شده بود چون تازه کولیک شروع شذه بود

دقیقا کپی دختر من وقتی خودمون 2 تا باشیم هم خیلی خوبه وقتی همسرم میاد نق نق میکنه

کم کم عادتش بده
مثلا بزارش تو کالسکه ببرش بیرون
ک فضای بیزونو بشناسه و تشخیص بده مثلا بزو خونه مادرت یا مادر شوهرت بمون ک عادت کنه بغیر از خونه خودتون،
من آدریانو ب همه چی عادت دادم کالسکه خوشش نمیومد گذاشتمش بردمش بیرون ی مسیر هیلی طولانی مجبور شد ک بخوابه و الان هر وقت میزارمش راحت میخوابه و بیزونو میبینه ،یا مثلا مهمونی ک میرم کریر رو میبرم میزارمش توش بالاش جغجغه آویزون میکنم سرگرم اون مییشه یا همش باهاش بازی میکنم مجبوری سر می‌کنیم ولی رز معلومه ک فقط ب خونه خودتون عادت کرده