خانوما من تا دو هفته قبل هرشب برا بچه ی توی شکمم شعر میخوندم و باهاش حرف میزدم و قربون و صدقه اش میرفتم. خیلی عاشقش بودم. براش میمردم. ولی الان خیلی بی تفاوت شدم. بی حس بی میل بی علاقه .. اصلا نمیتونم باهاش حرف بزنم😭😭😭😭😭😭خیلی دورم ازش. از خودم متنفرم. چرا اینطوری شدم؟؟؟؟؟ خدایا کمکم‌کن بعد از زایمان دوباره عاشقش بشم. دوباره براش بمیرم.

والا منکه کلا سردم😐😐
گه گاهی که تکون میخوره میگم قربون تکون خوردنت.در همین حد
من چرا عادی نیستم؟

تازه وقتی بهش فکر میکنم باید یکی سینه ام رو بخوره بدنم مور مور میشه
احساس میکنم به هیچ وجه نمیتونم تحمل کنم به بچه شیر بدم
از این حس ها میترسم
میترسم نتونم شیر بدم بهش

عزیزم سخت نگیر به خودت، هورمونه دست ما نیست که، گاهی ادم مودش پایینه، منم هر شب براش کتاب میخوندم تا استراحتمطلق شدم دیگه نخوندم انگار ترسیدم از اینکه از دستش بدم دیگه فاصله گرفتم، کلا به خودت سخت نگیر