تو اتاق بودم یهو صدا گریه پسرم بلند شد فک کنم افتاده بود رو سرامیکا‌ با پشت 😭خیلی گریه کرد از قبل خوابش میومد شیر خورد خوابید خیلی دلم براش میسوزه هیچ وقت براش نمیزارم همش کار خونه کار کار کار وقتیم کار نمیکنم به بچه میرسم یا یکی میاد خونمون یا شوهرم یه ایرادی میگیره نمیدونم چیکار کنم حس میکنم مامان خوبی نیستم براش‌واقعا براش مادر خوبی نیستم بمیرم‌براش

باور کن روزایی مادرشوهرم اومده خونمون ک جای پا پیدا کرده ک فقط بتونه راه بره هر غلطی هم کرده دایورتش کردم و گفتم مهم نیست شما چی فکر می کنین مهم توانایی خودمه

چرا تنهاش میزاری
من الویت بچمه هر کیم هر چی بگه گفته غلط کردن
من اتاق کارکردنی بچمو میبرم پیشم هی صداش میکنم حوصله اش نره
الانم ظرفام مونده کابینت مرتب میکردم دیگه پسرم نق میزنه اومدم نشستم پیشش آشپزخونه ترکیده فدای سر پسرم

کار خونه رو ول کن
کارخونه هیچ وقت تمومی نداره
بچه ات رو بچسب
منکه خودم اینجوری هستم...خیلی بشور و بساب نمیکنم،بیشتر وقتم رو برای بچه ها و همسرم میزارم

عزیزدلم من شرایط تورو‌خوب درک میکنم
ولی الان فقط زمان مادری کردن توعه
من خونه رو تمیز نمیکنم شلخته شده
مهمون دعوت نمیکنم
آشپزی یه بار در روز انجام میدم
بیشتر آلبوم رو واسه بچه میذارم.
الان بازی کردن با بچه به رشد و هوش بچه کمک می‌کنه.