«همیشه غبطه‌ی اونایی رو می‌خورم که تراپی‌شون، نه تو اتاق‌های پر زرق‌وبرق، که روی یه تیکه سجاده، بعد از نماز اتفاق می‌افته! :)
اون‌ها انگار قلقِ آرامش رو پیدا کردن؛ مثل این نسخه‌ی نابی که آقای حائری می‌پیچن:
بین نماز مغرب و عشاء، سر بر سجده بذار و فقط چند بار (نه بیشتر، که ریشه‌ی وجودت طاقتِ این میوه‌ی سنگین رو داشته باشه) زمزمه کن:«لا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِين»
ما هم گاهی توی تاریکیِ غفلت و کبر، مثل یونس گرفتارِ شکم ماهی می‌شیم؛ اما این ذکر، نورِ نجاته. یادت باشه، لازم نیست حتماً صدها بار بگیش؛ مهم اینه که تو همین چند بار، بندهای قلبت رو به خدا گره بزنی تا اون هم به وعده‌اش عمل کنه: «ما او را از غم نجات دادیم...»
سجاده‌ت که پهن شد، یادت نره؛ تو قوی‌تر از تاریکی‌هایی هستی که دورت رو گرفتن. :)»

پوشک شیرخشک مادر شیر گهواره

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط