من واقعاعصبی شدم هم دلم برای خودم میسوزه هم دخترم .امروزروزاول پریودیمه بخاطرکم خونی شدیدهم واقعا اذیتم دلوینم کلا لجبازشده وهمش درحال نق زدن وبهونه گرفتن الان خواب داشت کلی بهونه الکی گرفت وگریه کردهرکارکردم ساکت نشداخرمجبورشرم انقدرخودم وزوم جلوش اخرم گریه کردم تاخوابید شوهرمم که همش درحال رفیق بازی زنگ زدم بهش کلی نفرینش کردم .بخداخسته ام .کلی گریه کردم هم عذاب وجدان دارم بخاطردخترم هم اعصابم خورده بخاطرخودم

دقیقا منم دیگه امشب انقدر حالم بد شد پنیک کردم نفسم نمیومد بغض تو گلوم گیر کرده بود ضعف کرده بودم . هرکاری کردم ظهر پسرم بخوابه منم استراحت کنم نخوابید همه وسایلا رو پرت کرد سبد اسباب بازیشو وسط پذیرایی خالی کرد اصلا وحشی شده بود . باورت میشه ۱۰ صبح بیدار شده ظهرم نخوابیده شربت هم واسه الرژیش میخوره ک خواب اوره ساعت یازدهونیم به زور خوابوندمش. شوهر من هست کمکم میکنه ولی پسرم همش چسبیده بمن دیگه بریدم

درکت میکنم. درحالت عادی بچه ها انرژی مونو میگیرن دوره قاعدگی که دیگه هم خودمون بی اعصابیم هم بدنمون ضعیف و حساستره من که گاهی گریه میکردم شوهرمو فهش میدادم ولی خب پسرم درک میکنه میگم دندونم دردمیکنه یا دلم دردمیکنه آروم میشه میگه برات قرص بیارم یامیادمیگه مامان ماساج بدم تاخوب بشی

منم دیشب تا امروز مثل تو بودم کلا روز اول پریودی یه آدم دیگه میشم
چیکار کنیم عزیزم واقعا اینجور مواقع دست خود آدم نیس