سخت نگیر گلم لذت ببر دارن کمکت میکنن
خیلیا تو این شرایط دست تنهان و کلافه شدن
درضمن هیچ کسی نمیتونه جای محبت مادری رو بگیره
مامان یه چیز دیگس
بچت هرجا بره باز برمیگرده پیش خودت
هیچ موجودی توی جهان جای مادرو نمیتونه بگیره. عشق مادر و فرزند انقدر قوی و پر عمقه که هیچ نیرویی حریفش نیست. خود شما بجز بچه ات کسی رو به اندازه مادرت دوست داری؟؟ اصلا نگران نباش که اون جوجه فقط و فقط به عشق تو رشد میکنه
وقتی میگن خوشی و ارامش میزنه زیر دلت ..همینه😆😄😁😁
هرررررچقدر هم که پیش اونا باشن ،هرچقدر هم که مهربون باشن باز بچت ،بچه توعه و تو مامانشی و طرف توعهدخیالت راحت منم اینطوری بودم بعد پسرم شد دوساله،اصلا منو با هیچکسی عوض نمیکرد
نه حساس شدی ، منم مامانم سنش زیاده هر روز میاد کمکم میکنه دخترم رو میگیره من بخوابم به کارام برسم هی قربونش میره من گریم میگیره چون به این فکر میکنم مامانم تا چند سالگی دخترم رو میتونه ببینه همش میگم خدا مامانو برام نگه داره، تو ام مامانشی اون مادربزرگشه ، معلومه که قربون صدقش میره دوسش داره حالا فکر کن این کارا رو نکنه تو ناراحت میشی میگی بچم رو دوست نداره ، به این چیزا فکر نکن بچه مال مامان باباس
خوبه باز کمک میکنن تو این حسو داری برا من کمک که نمیکنن هیچ تا یه حرفی هم بزنم شوهرم میگه بچه به پدر میرسه مادر شوهرمم که چند روز شبا اومد خونمون نه بلند میشد بچه رو نگه داری کنه غذا هم که حاضر میزاشتم جلوش میخورد میکشید عقب از خانواده ی خودم کسی اینجا نیست که بیاد کمکم مجبور میشم شیا میگم بیاد هر چند کمکی هم نمیکنه
خوشبحالت اصلا به این چیزا فک نکن قدرشو بدون و ازش همش تشکر کن مامان آدمم اینطور براش نمیکنه اصلا فکرای بد نکنمگه این بچه هایی ک بیشتر دست مادر بزرگان مادر خودشونو دوس ندارن این چه حرفیه آسمون ب زمینم بیاد تو مامان اون بچه ای خداتم شکر کن مادر شوهرا اکثرا این موقع همش در حال فضولین برا تو ایقد خوبه
واااا شما دیگه برعکسه کاراتون
نوه خیلی شیرین تر از اولاد هست برا مادربزرگها بنده خدا خوبی میکنه چرا ناراحتی
مامان منم میگه بزرگ بشه نمیدم بهت مگه میشه تودنیااوردیش اسمش توشناسنامه توعه ازروی دوست داشتن میگن
دقیقا این احساسات رو منم دارم فکر کنم برای هر مادری پیش میاد
بعد زایمان یه سری احساسات عجیب که از افسردگی پس از زایمان میانو هممون تجربه میکنیم و بخاطر تغییر هورمون ها هست. اگر میتونی توی مراکز بهداشت مشاور و روانشناس دارن که خیلی میتونن کمکت کنن خودتو پیدا کنی و افکارتو جمع و جور کنی تا همین فکرها اذیتت نکنن
منم اولای زایمان کرده بودم همینجوری بودم از ترس اینکه بچمو میخان ازم بگیرن راه نمیدادم به خونمون وقت پسر اولم بعد دو سه ماه ک خسته بودم نگهش میداشت پسرمو چند ساعتی میخوابیدم میدیدم چه اشتباهی کردم
تا کی هستن مگه
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.