اومدم یک تجربه رو باهاتون به اشتراک بذارم
دختر من قبلا بهانه گیر بود الکی گریه میکرد یا غر میزد
الان چند ماهه که شروع کردم خوب و مفید براش وقت میذارم قبلا فقط امورات عادی باهاش بودم الان باهاش نقاشی میکشم کتاب میخونم میبرمش باشگاه باهاش بازی می‌کنم میرقصم توپ بازی دوچرخه بازی خلاصه کلا باهاشم اخلاقش از این رو به اون رو شده به شدت حرف گوش کن آروم شده به چشم دارم میبینم سرعت یادگیریش چقد رفته بالاتر اطلاعات عمومیش چقد زیاد شده دیگه زیاد تمایلی به گوشی یا تلویزیون نشون نمیده
خلاصه اگر بچه ای دارین با چالش هاش مشابه این روش رو امتحان کنید فقط لازمه ش اینه که حوصله داشته باشید ...

والاپسرمن که خودش نمیاداین کاراباهم بکنیم تنهادوست داره بااسباب بازی بازی کنیم

افرین دقیقا همینه

تجربه و تلنگر خوبی بود

ممنون از اینکه مطرحش کردی عزیزم سعی میکنم توجه بیشتری کنم❤️

بچه ها اونم دخترا خیلی محبت لازم دارن یکم حس کنن اون محبت کم شده بهونه گیر میشن گریه میکنن
حالا شاید بعضی مادرا بگن نه ما محبت داریم از نظر ما شاید ولی از نظر کودک اونجوری نیست
دقیقا برا خود من پیش آمد دخترم مهربون آروم بود جوری که همه تعریف میکردن با آمدن بچه دوم همچی بهم ریخت اصلا این بچه عوض شد گریه بهونه گیر الان بعد دوسال تونستیم همون دختر قبل بچه دوم رو درست کنیم