اصلا نمیخام ناشکری کنم همیشه هم خداروشکر کردم واسه هذیه ای ک بهم داد (دخترم)خیلی دوستش دارم
اما دوسه روزه دیگه مغزم واقعا داره منفجر میشه خستم هم روحی هم جسمی دلم میحاد واسه خودم باشم واس چند ساعت هرکار دلم خاست بکنم دغدغه نوژان رو نداشته باشم شب تا صبح چندین بار پامیشم صبح انگار یکی ازم شبش تو خاب کار کشیده خسته و داغون اصلا حوصله ندارم شهر غزیبم هستم ک بتونم واس دویاعت نوژان رو بزارم پیش کسی
ولی واقعا از این حالمم عذاب وجدان میگیرم وقتی نوژان رو میبینم گریه میکنه

گلایه کردن و غر زدن از بچه داری ناشکری نیست
بالاخره هممون خسته میشیم و اینجوری تخلیه میکنیم
عذاب وجدان هم نداشته باش همه مثل همیم
ربات که نیستیم البته ربات هم اگر بود تا الان موتورش میسوخت
با گریه خودت رو آروم کن
چاره ای نداریم تا حداقل سه ساله بشن

وضعیت منم همینه با این تفاوت که شهر غریب نیستم منم نه روز خواب دارم نه شب و دقیقا مثل شما وقتی بیدار میشم کمردرد دارم چون همش باید بیدارشم شیر بدم

منم خسته ام هی میگم خدایا نذار پای ناشکری برام حفظش کن ولی اگر زمان به عقب برگرده همچنان رو بچه نخواسته پافشاری میکنم به حرف هیچ کی گوش نمیدم
من ۶ سال گفتم نمیخوام انقدر تو گوشم خوندن در آینده پشیمون میشی ذهنمو درگیر کردن راضی شدم
ولی روزی ۸۰ بار میگم غلط کردم راضی شدم یهو بعد زایمانم تنها ترین شدم هیچ کدوم از اون آدما نیم ساعت نیومدن نگهدارن من بشینم حداقل خواب نخواستم

من تو دوران پی ام اس بیشتر بم فشار میاد وعصبی ام همش

این سنشون واقعاااسخته منم گاهی اوقات کم میارم وشهرغریب وهیچکسم ندارم