نمیدونم من اینطورم یا همه اینطورن. صدرا همه جونمه. خیلی دوسش دارم. اونایی که دوراز جون بچشونو از دست میدن یه دنیا عشقشونو از دست میدن. واقعا سخته وصف نشدنیه. هرچی با بچه بیشتر باشی همونطور که اون بتو بیشتر وابسته میشه خودتم بیشتر بهش وابسته میشی.
البته اگه قلق بچه دستت اومده باشه و باهم اوکی باشید.
امیدوارم با دومی هم اندازع اولی اوکی باشم.
صدرا تنها چیزیش که منو اذیت کرد و میکنه غذا خوردنشه. خودش نمیخوره. سخت غذا میخوره تازع الانا دیگه انتخابم میکنه میگه گوشت نه! من ریز میگم بهش میدم متوجه نمیشه اما خودشو میبینه بدش میاد چون همیشه براش ریز کرده بودم نمیدید. تازگیا جلو خودش میارم نشونش میدم.
خیلی بدکردم برای غذای صدرا

منم همینطور عزیزم دخترم دنیامه ولی غذا نخوردناش تموم خستگی روزمو رو شونه نگه میداره همش غصه دارم ک هیچی نمیخوره کم وزنه نمیدونم چیکا باید بکنم

باورتون میشه من یه زمانی انقد حساس بودم رو غذای دخترم مینشستم گریه میکردم دیگه یه روز گفتم کاریش ندارم از اونموقع کلا خودمو تو اون مورد زدم به بی‌خیالی اونم خودش درست شد غذاشو رفته رفته کاملتر خورد

عزیزم میشه درخواستم رو قبول کنید

دقیقا پسر منم غذا نخوردنش منو اذیت میکنه اصلا روزم خراب میشه تا شب ناراحتم🫪

ببین بعد ۳-۳/۵سال اشتهاش خوب می شه نگران نباش
بچه دومی بیاد توجهت بهش کمتر می شه یاد می گیره مستقل تر باشه

منم تنها چیزی که منو اذیت وناراحت میکنه بد غدایی دخترمه