من از اول بارداریم پر تنش بوده هر روز غصه میخوردم هر روز ناراحت بودم طوری که حتی نتونستم با بچم ارتباط بگیرم هنوز تا حالا باهاش حرف نزدم اسم انتخاب نکردم بعضی وقتا شرمندش میشم که مادر خوبی نبودم براش منی که از الان لایق مادری نیستم برای بچم وقتایی که تکون میخوره از خجالت آب میشم که چرا نمیتونم بهش محبت کنم انگار این همه دلخوری و مشکل که داشتم تو زندگی باعث شده قلب و احساسمو از دست بدم میترسم بعد دنیا اومدنشم نتونم مادر خوبی باشم براش......

من خودم از اول بارداری جفت پایین خونریزی داشتم حالم خوب نبود یه ذره کار میکردم به خون ریزی می افتادم تا ۱۸ هفته آنومالی از تو خونه بیرون نمی اومدم خیلی سخت بود توی بهار همه میرن تفریح و گردش ولی من همش تو خونه بودم حال روحیم اصلا خوب نبود باز اینکه هورمون ها توی بارداری بهم میریزه باز به اضافه اینکه شهر غریب هستم و خانوادم پیشم نیستن گاهی اوقات خیلی دلم توی خونه میگیره الآنم که میتونم برم بیرون هوا همش گرمه که سریع گرما زده میشم مجبورم خونه بمونم خلاصه که سخته ولی باید سعی کنیم که حالمون رو خوب کنیم من همش گریم میگیره وقتی در همون حین تکون های نی نی رو‌حس میکنم شرمنده میشم و با خودم میگم حال بد من حال اونم خراب می‌کنه پس باید قوی بشیم این یک تمرین برای قوی شدنه عزیزم سعی کن حالتو خوب کنی با فکر کردن به چیز های خوب مثل همین نی نی،خرید وسایلش،و اتفاقات خوب

منم ولی همه امیدم پسرمه که یه روزی بیاد و پشتو پناهم شه

دقیقا منم همین جورم😣

میدونی نگرانیها استرسهای شما روی بچه اثر میزاره گلم همه گرفتارن همه مشکلات دارن یکی بیشتر یکی کمتر. قصد نصیحت ندارم ولی مراقب خودت باش نزار این مشکلات باعث بشن خودتو اول از پا در بیاره بعد اون بچه بدنیا بیاد ناراحتی داشته باشه

منم همین طوری هستم واقع از خودم خجالت میکشم