بعضی انتظارها فقط صبر نیست… نفس کشیدنِ با شوقه.
من این روزها نفس می‌کشم به امید آمدن ماهورا.

هر صبح که بیدار می‌شم، اولین فکری که از سرم رد می‌شه اسمشه…
ماهورا.
انگار دنیا قراره با قدم‌های کوچیکش قشنگ‌تر شروع بشه.

من منتظر یه دختر کوچولو نیستم،
منتظر خنده‌ایم که قراره خونه رو روشن کنه،
منتظر دست‌های کوچیکی که قراره انگشتمو محکم بگیرن،
منتظر صدایی که یه روز بگه «مامان» و قلبمو از جا بکنه.

ماهورا فقط یه اسم نیست…
یه رؤیاست که هر روز بزرگ‌تر می‌شه،
یه عشق که هنوز نیومده، اما زندگیمو زیر و رو کرده.

من هر روز باهاش حرف می‌زنم،
براش برنامه می‌چینم،
براش لباس تصور می‌کنم،
حتی براش آینده می‌سازم…
(آره خب، مادر شدن از همین خیال‌بافی‌های شیرین شروع می‌شه، مگه نه؟ 😌)

ماهورای من،
بدون که قبل از اینکه به دنیا بیای،
دنیا برای من با تو شروع شده.

بی‌صبرانه منتظرتم دخترم…
خیلی بیشتر از چیزی که کلمات بتونن توضیح بدن. 💖✨

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط