چقدر مادر بودن سخته
ساعت یازدهه و من یکساعته ک دارم ب بچم فکر میکنم،به اینکه اگر مهد ببرمش براش خوبه یا نه
به اینکه چطور بریم و بیاییم
ب اینکه اذیت میشه یا ن
ب اینکه من مادر ظالمی ام ک قید کار رو بخاطر بچم نزدم؟
ب خیییلی چیزای دیگه
حقیقتا مغزم داره منفجر میشه
چقدر سختمه این روزا و چ سخته این دوراهی ک توش گیر کردم

طفلی مادرا ک همش باید فکر کنن و همه چی گردنشونه و باباها یا کمک نمیکنن یا غر میزنم

مادر بودن خیلی سخته واقعا عذابه من انقد وسواس فکری دارم پیش هیچ کس نمیزارمش خودمو داغون کردم دیگ از خودمم خستم

قطعا قطعا قطعا تا زمانی که بچه درست نتونه صحبت کنه و بهت بگه تو مهد بهش چی گذشته نبرش

واااای این مشکل منم هس . منم بخاطر بچم کارمو گذاشتم کنار و الان بیشتر از دوساله خانه دارم
واااقعا تصمیم سختیه ، استرس اینکه بره مهد بچه های دیگه اذیتش نکنن یموقع ، مریض نشه از کسی ، چیزای بد یاد نگیره ، از یه طرفم به پرستار غریبه اعتماد ندارم واقعا … روانم به هم ریخته

ببرش اشکال نداره تو خونه حوصلش سر نمیره بازی می‌کنه روشن فکر میشه

من که شاغل نیستم ولی میخام بذارم مهد
که بازی کنه و آداب معاشرت یاد بگیره