۱۰ پاسخ

خیلی سخته واقعا ولی ادم به مرور عادت میکنه.شبا که شوهرت هست سعی کن بچه رو بزاری پیشش و همه کاراتو بکنی حتی شام بیشتر درست کن برای ناهار هم بمونه.اینجوری فرداش که تنهایی فقط به کارای نی نی میرسی

باید مدیریت کنی عزیز
طبق تجربه بقیه پیش بری حتما موفق میشی.
ولی خستگی و بی‌خوابی رو همه دارن.
من معمولا زمانیکه خوابه، اگر خوابم بیاد میخوابم باهاش، اگر کارام زیاد باشه پامیشم به کارام میرسم، صبحا دیرتر بیدار میشم، شام رو زیاد درست میکنم که برای ناهار فردا بمونه، کارهارو تلنبار نکن، همون موقع که ظرف میفته بشور، تختت رو بیدار شدی زودی سرسامون بده، همون لحظه کارات رو بکنی نه خسته میشی نه کارات میفته رو هم

عزیزم منم تنها نی نی رو بزرگ میکنم شغل همسرم جوری نیست که بتونه همراهی کنه ،از صبح تا ۸شب که وقت خوابه نی نی هست باهاشم ،غذا و ظرف شستن یا تا کردن و اتو کردن لباس رو نی نی رو روی کالسکه میزارم طول روز انجام میدم مابقی کارها بعد ۸ شب ولی خب خونه عین زمان قبل نی نی مرتب نیست همیشه

منی که دوتابچه دارم چی بگم به همه چیم حساسم نصف شدم شوهرم پنج دقیقه هم بچه رو نمیگیره بچم بغلمه وکارامو میکنم راه میرم چرت میزنم ازخستگی

اشکال نداره اولش واقعا سخته درکت میکنم چون سر دختر اولم اینجوری بودم به مرور همه چی اوکی میشه

منم همینطورم الان مثلا خوابیده اگه دوقدم برم اونورتر بیدار میشه شب بعد اینکه خوابید همه کارارو میکنم منم همه کتف و دوشم درد میکنه آغوشی سفارش دادم انشالله که با اون بهتر میشه

منم همین وضع دارم تمام زندگیمو خاک گرفته و شلوغ فرصت یه غذا خوردن هم ندارم

اره ولله ماهم اینجوریم ببین این دیگه هیج وقت دوباره نوزاد نمیشه ولی همه اینا درس میشه بی خوابی و اینا من دلم نمیاد یه لحظه ازش قافل بشم چون میدونم بزرگتر که میشه دلتنگ بچگیش میشم و این روزا اصلا بچتو ول نکن خب بزار خونه بهم بریزه یا هرچی من حتی تین نیمرو و هم درس نمیکنم بخدا نمیرسم

اره عزیزم خداقوت
مثل من
اما کم کم که بزرگتر میشه دستت میاد که چیکار کنی و خوابشون تنظیم میشه
اما بخودت برس....
برنج راحتتره دمی کن ...

منکه مدام باهاش وقت میگذرونم بغلش می‌کنم میگه بلندم کن همش رو پام میذارم یه کوچلولو بخوابه هم سری تایم شیرش بیدارش می‌کنم شب خوب بخوابه غذا هم بکاریش می‌کنیم چاره نیست 😻

سوال های مرتبط