قسمت سوم
نفهمیدم چقد خوابیدم که یهو با صدای مامانم بیدارشدم. دیدم بالاسرمه و نگران. گفتم به خدا داشتم ورزش میکردم خوابم برد! گفت عب نداره بیا برو به ماما بگو میرم خونه هروقت بیشتر شد دردم میام. رفتم بهش گفتم، گفت اصلا نمیتونم اجازه بدم بهت. سر بچه خیلی پایینه کاملا توی لگنه اگه رفتی و یهو اومد بیرون چی؟ تا دو راه برو دوباره بیا (انگار فیلم سینماییه... منم که بچه اول و بی تجربه...) خلاصه اجازه نداد. ترسیدم که راست بگه رفتم نماز خوندم و غذا سبک خوردم و دوباره زایشگاه. معاینه کرد و گفت خیلی خوبه سه نزدیک به چهاری بیا بستریت کنم.
بستری کردن همانا و پشیمون شدن من همانا...
ساعت ۴ کارای پذیرشم انجام شد و رفتم توی اتاق زایشگاه. ماما همراهمم خانمی بود به نام امیری که از تیم یاربانو گرفتم. اونم خودشو رسوند. توی زایشگاه دوباره کلا دردام رفت. یکم دراز کشیدم چون انگار بهم مخدر تزریق شده بود. نمیدونم واکنش بدنم بود به پروسه زایمان یا چی. ولی اصلا روی پام بند نمیشدم همش احساس خواب عمیق و شدید داشتم.
بعد ک ماما اومد پاشدم و مثلا یکم ورزش کردیم. به من گفته بودن ماما همراه فقط خودش اجازه معاینه داره نمیذاره کسی بهت دست بزنه، نقاط فشاری رو فشار میده و ماساژ و دوش آب گرم و این حرفا. ولی مامای من خیلی خسته‌تر از این حرفا بود. تنها کاری که میکرد گاهی از سر ناچاری کمرم رو ماساژ میداد. مثلا هم داره نقطه فشاری فشار میده، دور مچ پامو گرفته بود. درحالیکه یکی از ماماهای خود زایشگاه وقتی اومد و اون نقطه اصلی رو فشار داد من فهمیدم چقد اثرگذاره نقاط فشاری.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط