نمی‌دونم چرا به هیچ کاری نمی رسم. نه خودم نه خوابن نه خونه . الان که نی نی پنج ماهشه اینجوریه وای به حال ماه های جلوتر که چهاردست و پام میره. راهکار دارید

من موقع دختر اولم اینجوری بودم
صبح به صبح مامانم میومد ظرفامو میشست شام و ناهار میزاشت میرفت
اما موقع دومی اصلاااا اینجوری نبودم با اینکه فاصله بچه هام خیلی کمه امارهر روز صبح یکساعت قبل بچه هام بیدار میشم کارامو میکنم
روزای جمعه هم که عصر بچه هام میخوابن اگه شوهرم حال داشته باشه و خونه باشه با هم خونه رو جمع و گردگیری میکنیم تا کمتر وقتمو بگیره اخه دوتایی که انچام میدیم زودتر جمع میشهدر طول هفته هم که گفتم صبحا زودتر بیدار میشم در عرض نیم ساعت کارا همه انجام میشه
من دو هفتس واقعا خودمو بزور بلند میکردم از تخت میرفتم کارامو میکردم اینجوری خیلی خوبه الان دیگه اگه کاری هم نداشته باشم هم بیدار میشم هرچند شب دیر خوابیده باشم برام عادت شده دیگه

پسر منم خیلی اذیت میکنه کلا بغلمه خواب روزشم ی رب ی ربه با کلی ترفند کارامو میکنم حوصله ام نمیگیره جارو برقی و گرد گیری حسابیم میمونه اخر هفته ک همسرم هست

باید برنامه ریزی کنی وقتی بچه خوابه کاراتو سریع انجام بده یا بده شوهرت بگیرش خونه رو تمیز کن من هفته یه روز میذارم برا تمیز کاری غذا هم درست میکنم سرکارم میرم

نی نی نمیزاره یا خودتون حال کار کردن ندارین؟

من که نمیدونم چرا انقد خوابم زیاد شده خیلی کسلم بزور غذا واسه نی نی درست میکنم گاهی اوقات تا دوروز غدا نداریم شیرخودمم نمیدم نمیدونم چه مرگمه

منم مثل توام اصلا به هیچ کاری نمیرسم خونه ام گند گرفته باید یه کارگر بیاد تمیز کنه