سلام.خانما صبا میرم پاک بانوان پیاده روی پسرمم میبرم...
کلا به غیر از پارک به هرکی میرسیم رادین باهاشون حرف میزنه به زبون خودش البته اونا متوجه نمیشن انقدم میگه تند تند...یا همون پارک میریم پا میشه میره ....یجا که مثلا خانما نشستن چند نفر میره بین اونا باز به زبون خودش حرف میزنه هرچی میگم بیا نمیاد..همونجا میگیره میشینه...اصلا به هیچ عنوان ترس و غریبی نداره این بچه...وقتی بیرون میریم یک لحظم کناره من نمیشینه میره کنار مردم میشینه..کنار من بشینه بتید گوشی بدم دستم...چیکار کنم نره سمت هر کس از یه لحاظ خوبه ولی از یه لحاظ بده.با همه دست میده..کار نداره کین؟؟از لبه خیابون رد میشیم هر کیو که میبینه دست تکون میده...بیرون نه حرفمو گوش میده نه کاری ک من میگم میکنه کناره قریبهام میره انگار نه انگار من هستم..من نباشمم یه ورشم نیس

انگاری بخدا پسر منو گفتی
میریم‌پارک میره کنار بقیه رو فرششون میشینه
منو باباشو ول میکنه آخرم وقتی میخایم بیایم خونه براشون گریه میکنه😭
تووخیابون اگ کسی باهاش خوش و بش کنه دست طرفو میگیره میگه بریم
تو پاساژ یدفعه دست یه مرد غریبه رو گرفت باهاش رفت😭

توخونه باهاش حرف بزن..پسرمنم اینجوربود خیلی باهاش حرف زدم هرکی ازراه میرسید بوسش میکرد چندباربهش گفتم نزار کسی بوست نکنه پسرم مریض میشه تف میزنن به لپت موهاشون میره دهنت دقیقا مو نقطه ضعف پسرم بدش میاد ازمو ..بهشم گفتم هرکی خودم گفتم سلام کن وچیزی ازکسی هم نگیر حالا نمیزاره کسی ببوسش ونه بدون اجازه ازدست غریبه خوراکی میگیره حتی مغازه هم ببرمش فقط یه تیکه وسیله برمیداره دیگه بهانه گیری نمیکنه

امروز یه پسر بچه ۱۰ ساله داشت اذیتش میکرد این اصلا نمیفهمه خو بچس ولی باز میرف سمتش هرچی میگم بشین باز میرف

دقیقا پسر من همینه🤭🤐
همونجوری نامفهوم حرف میزنه
بچم هنوز بلد نیست زیاد صحبت کنع🥲💔