هر آدمی فقط می‌تونه چیزی رو به بقیه بده که خودش درونش داره. کسی که درونش پر از آشفتگیه، به اطرافش اضطراب منتقل می‌کنه.

کسی که خودش پر از زخمه، گاهی حتی بدون اینکه بفهمه، بقیه رو هم زخمی می‌کنه. و آدمی که درونش پر از نور، احترام، مهربونی و عشقه
همین‌ها رو خیلی طبیعی و بدون چشمداشت با دیگران تقسیم می‌کنه.

رفتار آدم‌ها با تو هیچ‌وقت کاملاً بی‌دلیل نیست؛ خیلی وقت‌ها اونا از طریق رفتارشون با تو، دارن دنیای درون خودشون رو نشون می‌دن.

برای همینه که نباید بی‌رحمی بعضی‌ها رو بیش از حد به خودت بگیری. بیشتر وقت‌ها این رفتار بازتاب زخم‌ها و مشکلات درونی خود اون‌هاست، نه نشونه‌ی ارزش تو. آدمی که حالش با خودش خوبه، کسی رو تحقیر نمی‌کنه، نمی‌شکنه و تلاش نمی‌کنه دیگری رو پایین بکشه تا خودش بالاتر به نظر برسه. هرچقدر درون یه آدم آروم‌تر و پاک‌تر باشه، بودن کنارش هم گرما و آرامش بیشتری داره.

و برعکس، آدم‌هایی که از درون خالی‌ان، خیلی وقت‌ها سعی می‌کنن دیگران رو هم خالی کنن. برای همین فقط مهم نیست چه آدم‌هایی رو وارد زندگیت می‌کنی؛ مهمه حواست باشه خودت رو با چی پُر می‌کنی.

چون آخرش هرکسی همون چیزی رو به دنیا می‌ده که درون خودش با خودش حمل می‌کنه.






نوزاد خواب فرزند پروری تولد

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط