روزهای اول مادر شدن، عجیب‌ترین و شیرین‌ترین روزهای زندگی‌اند…
روزهایی که هنوز خودت باور نکرده‌ای «مادر» شده‌ای، اما با هر گریه‌ی کوچکت، قلبت هزار تکه می‌شود و با هر لبخندت، تمام خستگی‌های دنیا را فراموش می‌کنی.

مادری یعنی شب‌های بی‌خوابی، دست‌های خسته و چشمانی که از شدت خستگی بسته نمی‌شوند؛ اما همین که تو را در آغوش می‌گیرم، انگار تمام دنیا در آغوش من جا می‌گیرد.

فرزندم، تو تازه چند روز است که وارد زندگی من شده‌ای، اما انگار سال‌هاست قلبم تو را می‌شناسد.
از وقتی آمدی، دیگر هیچ چیز مثل قبل نیست… من دیگر فقط «من» نیستم؛ بخشی از قلبم بیرون از بدنم نفس می‌کشد.

تو کوچک‌ترین اتفاق بزرگ زندگی منی؛
و من هر روز، میان خستگی و عشق، دوباره عاشق مادر بودنت می‌شوم. ❤️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط