خانما من آدم درونگرایی هستم حوصله شلوغی و جمع رو ندارم و اصلا حوصله بچه ها رو ندارم الان شوهرم میگه دومی رو اقدام کنیم من خیلی دودلم میترسم از پسش برنیام و از طرفی شاغلم. حالا خودمم دوست ندارم بچم تنها باشه شما باشید چکار میکتید؟

من تو جایگاه الان خودم دیگه بچه نمیخام چون بحث فقط تنهایی بچه نیست.. حس و حال مادر مهمترینه!

والا بچه ها که بزرگ میشن سایه همو با تیر میزنن من خودم خیلی دوست دارم دخترم داشته باشم اما نه حوصله این مراحل رو دارم نه از شرایط جامعه و اقتصاد خیالم راحته هنوز آرزوهای خودم مونده حس میکنم اگه بیارم هم به خودم هم بچه ظلم کردم
درسته خدا می‌رسونه اما واقعا تو زمونه ای هستیم که اقتصادش از تلاش و کنترل ما خارجه

الهی خدا همین یدونه بچمو صحیح و سلامت نگه داره خودم به شخصه همین یدونه رو بزرگ کنم و به یه جایی برسونم هنر کردم دیگه نه نمیارم

چون بچت کوچیکه و شاغل هم هستی بهتره بزاری اولی سنش به چهارسال برسه بزاری مهد بره

بچه دیگه بسه با این گرونی و فشار اقتصادی و اعصاب تعطیل بچه نه اصلا

بچه اصلا

الان زود نیست؟بزار بچه اولت بزرگتربشه مستقلتر بشه اذیت میشی
چندسالته؟

هرکسی باید با توجه به شرایط و طرز فکر خودش تصمیم بگیره
من اختلاف سنی کم دوست داشتم
دلم میخواست وقتی بچه هام از آب و گل درمیان هنوز جونی داشته باشم برا خودم و علایقم وقت بذارم
به فاصله سه سال بچه دوم رو آوردم
و چون خواستم اگر قسمت‌مون هست پسر هم داشته باشیم با فاصله سه سال از دومی سومی رو هم آوردم
من راضیم از اختلاف سنی بچه هام
ولی روحیه هرکسی با کس دیگه فرق داره
فقط خودت میتونی تشخیص بدی چه کنی بهتره

زوده خیلی هم زوده

وای فعلا نیار طفلی بچه اولت اذیت میشه گناه داره

بچه دوم آوردن صرفا به این دلیل ک اولی تنها نمونه بزرگترین اشتباه و ظلم در حق خود بچه س.. بچه دوم بیشتر از اینکه ابزار باشه تا یکی دیگه رو از تنهایی دربیاره، خودش هویت جداگانه داره