سلام مامانا
خیلی حالم بده یه جوریم تو این دوران خیلی تنهام فکر میکردم شوهرم بچه که بیاد هوامو داره کنارمه همکاری میکنه ذوق میکنه اصلا تغییر میکنه بخاطر بچه بجز مامانم کسی کنارم نیست اونم برگشته خونه شوهرم شبا میگه من نمی تونم کنارت بشینم به بچه برسی کار میکنم تا لنگ ظهر میخوابه وقتی صبح هم گریه می کنه غر میزنم چرا گریه می کنه نمیاد کمکم کنه به بچه برسم الانم مامانم برگشت خونه خودشون شوهرم تا بهش زنگ زدن رفت و منو تنها گذاشت با اینکه میدونست کل شبو نخوابیدم نموند خونه کنار بچه باشه یه نیم ساعت استراحت کنم خیلی دلم گرفته ست نشسته م فقط گریه می کنم وقتی تنها میشم فقط دلم میخواد گریه کنم و احساس ترس دارم نمی‌دونم چرا اینجوری شدم 😔
شوهر های شما هم اینجوری هستن؟

من دو قلو دارم و وضع اینه
فقط شبا دست و پا شکسته ب یکیشون رسیدگی میکنه .اونم انقدر بچه زجه بزنه ک پاشه ی شیر بده بهش .باز تو یدونه اس اصلا لازم نیست منت شوهرتو بکشی

اکثر مردا همینن هم از بچه کوچیک میترسن هم نمیدونن باید چکارش کنن

یه مدت هم شما برو خونه مامانت بمون بعد زایمان اکثر خانوم ها میرن دیگه...

قبل از بارداریتم این شکلی بود شوهرت؟

ناراحت نباش دختر شوهر منم همینه کلی ناراحت میشم بدخوابی و بیخابی میکشم انگار ن انگار ولی سعی کن تنها نمونی خاهری پدری دوستی کسی هست حداقل بگو نیم روز بیاد کنارت

والا شوهرمن ازمال توبدتره اصلا نمیگه زنم حاملس زنم بچه کوچیک داره ببخشید فقط ب فکر رفع نیازشه

عزیزم اینجوری فکر نکن شاید بنده خدا کار داشته واقعا اگر الکی رفته آره حق داری ولی در غیر این صورت خودتو اذیت نکن به این فکر کن که تو این شرایط سخت اقتصادی که هر روزم بدتر داره میشه گذروندن زندگی واقعا سخته عزیزم

نه والا مال من این طور نیست کمک می‌کنه بچه رو هم میدم نگه میداره گریه کردنی هم پا میشه می‌گردونه ساکت شد که هیچ می‌باره سر جاش نشد میزاره رو پاش تا من به کارای دیگه برسم

سلام نفهمیدم شوهرت کجا رفت؟