وزنم با سرعت داره کم میشه، میگم نکنه یک مرسی گرفتم خبر ندارم- فیلم می بینم یکهو ته دلم خالی میشه نکنه بلایی سر بچه منم بیاد؛ صیح بیدار میشم میگم نکنه اتفاقی برای خانواده م بیفته و …. موقع هر بار شیر دادن می میرم از استرس که نکنه بپره گلوش و من نتونم کاری کنم …. قشنگ دچار وسواس ترس از دست دادن شدم ؛ بعد هم همه چی موکول کردم به خریدن کالسکه که یک کالسکه خوب می‌خرم روزها میزنم بیرون با بچه روزم راحت تر بگذره؛ در حالی که میدونم کالسکه بهونه است و بیرون برو هم نیستم - این یک سالی هم که شغلم گذاشتم کنار، خیلی دور افتادم از همه چی و چون شغل به شدت پر استرسی هم دارم نمیتونم خودم رو قانع کنم که دورکاری هم شده، کارم رو شروع کنم
کلا وضعیت نک بتی هست این روزها و از دست خودم عصبانیم چرا لذت بودن این بچه زو نمی برم
کاش خودم زو می کوبیدم از نو می ساختم

منم این وسواس و دارم بیچاره بچم تا میخوابه میرم از خواب بیدارش میکنم مطمئن باشم حالش خوبه
همش در حالت ترس و اضطرابم

معمولا بعد زایمان همه دچار این احساسات میشن، سعی کنید کمتر تنها بمونید، بیرون برید پادکست گوش بدید آهنگ گوش بدید برقصید به هرچیزی که میتونید چنگ بزنید و حالتونو خوب نگهدارید🥲

منم داغونم نمیدونم چمه

اگه فرصت کردید خرد خرد وقتی نینی خوابه کتاب تله شادمانی راس هریس رو بخونید
تکنیک‌های جالبی گفته واسه کنار اومدن با این افکار و تصاویر آزاردهنده ذهنی

وزن منم کمتر شده ولی شکم دارم میگم شاید شیرخودمو نمیدم لاغر نمیشم البته منم افسردگی دارم کمتر از قبل شده ولی باهام هس

وزن منم کم شده هزار تا فکر اومده تو ذهنم

صبا مدیتیشن کن، بعدشم لاغری بخاطر تحرکته نترس، بیشترم میشه، ضمنا به بچت نگاه کن وروزی هزار بار هرلحظه بگو شکر خدا وباهاش عشق کن افکار مزاحم بریز دور من تا 6 ماه از خونه بیرون نرفتم ولی حالم با دخترم خوش بود، به راه اومده ونتیجش وهر نفسی که میکشه وهر ریز رفتاری که میکنه نگاه کن وفکر کن، محشره

عزیزم با مشاور صحبت کن منم مثل تو هستم من تلفنی با روانشناس صحبت میکنم چون شرایط بیرون رفتن ندارم کسی کنارم نیست
ولی برای خودت وقت بزار بچه به مادر شاد و با انرژی نیاز داره اگر کمکی داری بچه رو بزار پیشش برو ارایشگاه به خودت برس ۲/۳ ساعت بخواب غذای خوب برات درست کنه که هم خودت انرژی بگیری هم بچه از کلافگی تو بچع هم کلافه میشه

قشنگم بخدا دقیقا همین حاله تورو منم دارم