خانمایی که شرایط من ودارن بگیدکه تنهانیستم از یکشنبه تاپنجشنبه توخونه تنهام شوهرم ۸ صبح میره تا ۹ شب یه سره خانوادمم ازم دورن جمعه ها میرم خانواده شوهرمم کسی نیس اینجا هیچ دوستی هم نداریم کلا یه نفرنیس ۱ دقیقه بچم ونگه داره یابیادخونمون تنها نباشیم من دیگه دارم مریض میشم از تنهایی وبی کسی دخترمم یه سره بهم چسبیده وغرمیزنه واذیتم میکنه نمیدونم چیکارکنم امروز دوبار زدمش و به گریه هاش بی تفاوت بودم ولی از من بعیده این رفتارا کسایی که تنهان بیان بگن چجوریه شرایطشون

چقد دوس داشتم شوهرم هیچ وقت خونه بود از بس تو خونس حالم بده همش جنگ اعصاب داریم به زور روزی دو ساعت عصرا می‌ره در مغازش کلا دوس داره فقط بخوره بخوابه

ببر بچه را بذار مهد....بعد برو باشگاه...اونجا دوست هم پیدا می‌کنی.من بچه م سه ماهه می‌ره مهد ...به خدا دارم نفس میکشم

خوش بخالت که روزا شوهرت خونه نیست ..کاش مال منم همین بود ...

کاش منم از همه دور بودم آنقدر ک خانواده شوهرم میان اینجا وایمیستن بیزارشدم

عزیزم.منم تنهام.با شرایط نزدیک به شرایطت و کامل میفهممت.خیلی سخته اگه گلایه کنی هم سرزنشت میکنن.من دیگه ساکتم.

منم اونطوربودم ولی خداروشکر من اومدم شهرخودمون خیلی سحت درکت میکنم

منم تو یه شهر غریبم ولی با خانواده شوهرم تو یه ساختمون هستیم سرگرمی من شده بالا پایین حالا می خوام کلاس خلاقیت ثبت نامش کنم منم برم باهاش خسته شدم تو خونه

منم همینم،با این تفاوت ک پدرو مادرم رو از دست دادم😩 با این حال چند تا دوست خانوادگی داریم اونا هم بچه ندارن ،سرکار میرن،نمیشه توقع چیزی داشت،خلاصه ک دخترت بهتر میشه اوضاع رو براه تر میشه،اگر کلاس مادر و کودک بری اونجا دوست پیدا میکنی،خانه بازی و پارک هم برو ،فروشگاه زنجیره ای برو بچه رو بذار توی چرخ فروشگاه خوشش میاد

خب ببرپارک نزدیکی جایی هم بازی میکنن خودتم روحیت بازمیشه والا منم تنهام وخانوادم دورن ازم شوهرم ولی خسته ام باشع یدورمیریم شبامیزنیم منم وقتی همش توخونم افسرده میشم

عزیزم سخته

شوهر من کلا یه هفته از ماه رو خونه‌ست
بقیشو یه شهر دیگه سرکاره
خونوادم یه شهر دیگه‌ن
خودمم و خودم😅
دکتر تنها، تفریح تنها، پارک تنها، خرید تنها، بچه داری تنها
خونه ی خانواده ی شوهرمم فقط وقتی شوهرم میاد میرم