دخترم ۱۸ سالشه تو هیچ یک از کارهای خونه بهم کمک نمیکنه منم کمر دردم دکتر گفته باید استراحت کنی بهش میگم یکم کمکم کن میگه به من نگو حوصله ندارم بد عادت شده باید درست کنم بزارم جلوش تا نزدیک ظهر خوابه سرش تو گوشیه

یه مدت لباسهاشو نشور ببینه کثیفه پیش دوستاش خجالت میکشه خودش میشوره خودش گشنه اش بشه برای خودش غذا میاره
واقعا این سخت گیری ها براش یه محبته برای آینده
عذاب وجدان نگیر

باهاش لج نکنیااا ولی دیگه یواش یواش ی کارایی رو انجام نده تا مجبور شه ، مثلا لنگ ظهر بیدار شد دیگه براش خبری از چای و صبحانه و...نباشه ساعت صبحانه تموم شده دیگه صبر کن ساعت ۲ نهار ، یا مثلا از این به بعد لباسها رو شستی تو جمع به دخترت ، همسرت ( البته با همسرت هماهنگ باش) بگو من کمرم درد می‌کنه ی مدت نمیتونم لباس اتو کنم خودتون انجام بدید ...میخواد چیکار کنه ؟ یا مجبور میشه اتو کنه یا چروک بپوشه. سعی کن یواش یواش درستش کنی چجوری بعدا میخواد مسیولیت یه زندگی رو بعهده بگیره ؟؟!!!

من یه بار به خواهر شوهرم گفتم ازم ناراحت شد بخاطر بچش اما مادرای ما از همون بچگی بهمون مسعولیت میدادن تا بزرگ می‌شدیم خودمون انجام می‌دادیم یهویی نمیشه یه بچه 18 ساله رو تغییر داد ولی بچه 8 سالرو میشه .

چقد سخته اینطوری

دخترت همسن منه من سه سال ازدواج کردم ی هفته پیش بچم سقط شد

خب بد بارش اوردی. دیگه نزار یاد بگیره کم کم لباس هاش خودش بشوره خودش کارهاش رو بکنه