خیلی حرص میخورممم خیلیی شوهرمم همکاری نمیکنه هیچ چی نمخره برا بچه خانواده هامم عین خیالشون نیست سیسمونی اینا نخریدن اتاق نی نی و دذست نکردیم دارم روانی میشم

غصه نخور عزیزم تنها نیستی،برا من زحمت نمیکشن یه لقمه غذا برام بیارن با اینکه خیلی نزدیکیم بهم

خب وظیفه خانواده ها نیست که بخرن وظیفه شوهرته اینو بکن تو مغزش حالا اونا بعدا اگه از رو لطفشون یه کادو آوردن یا نه دیگه انتظاری نباید داشته باشین. ما هم هنوز چیزی نخریدیم خیلی استرس دارم بچه اولم مادرم پول همه وسایلشو بجز گهواره و تخت و اینا بهمون داد خودمون رفتیم خریدیم ولی پیش ما رسم نیست خانواده سیسمونی بدن اونم مادرم لطف کرد چون بشدددددت وضع مالیمون بد بود زیر بدهی و چک و سفته بودیم ولی خانواده همسرم با اینکه همسرم تک پسره پنجتا دختر هست و مثلا عاشق پسرشونن یه جفت جورابم برای بچم نخریدن حتی سر بارداریم همسایه اونا بودم یبارم یه غذا برام نیاوردن یا نگفتن چی هوس داری چون میدونستن همسرم پول دستش نیس ولی کاری برام نکردن پس اینبارو حتی کادرم بخوادم کمک کنه نمیزارم چون بعدش هی خانواده همسرم زبونشون دراز میکنن نوه‌مون نوه‌مون میکنن و میگن به ما رفته و اخلاقش خوبه مثل ماهست و این مزخرفا فقط بلدن حرف بزنن. پس به نظرم نباید اصلا خانواده خودمونم بزاریم زیر فشار بعد اونا غلطاشو بکنن

چرا الکی حرص میخوری بیخیال باش ببینه بچه هيچی نداره مجبوره بخره

شوهر من بارداری اولم یه جفت جوراب نخرید بهش یاد داده بودند سیسمونی رو خونواده دختر میدن..همشو مامانم خرید ..

والا الان از هیچکس نمیشه توقع داشت همه عوض شدن

شاید خانواده دوس نداره یا شرایطش و نداره وظیفه شوهرته که بخره دیگه

ولش کن فقط بچه تو نیستش که بچه اونم هست حرص نخور اصلا

اگه خانوادت کمکت کردن که دستشون درد نکنه اگه نه که اصلا به خودت نگیر اول آخرش شوهرت میخره

خانوادها تو اون موقعیت عقب میکشن دهنمون سرویس شه