اومدیم پارک
از دور نگاه میکنم به پسرم پیش خودم میگم چقد کوچولو و شیرینه و چقد زود تموم میشه این لحظه ها از اون ور حالم خوب نیست احساس میکنم جوونیم داره میگذره و هیچی ندیدم از این دنیا نه مسافرت لاکچری نه لباس انچنانی نه هیچی همیشه حد وسط و نرمال بودن خوب نیست
پیش خودم میگم فک کن مثلا الان از بهترین سفر اومدی بعدش چی
همش در تضادم که از این لحظه های پسرم لذت ببرم از اون ور نمیتونم
نمیتونم درست بخوابم
هیچیم انگار سرجاش نیست
خسته کلافم از بی پولی و حس های بد
ناراحتم‌ که نمیتونم حس خوشبختی داشته باشم
چقد زندگی پیچیدست
کاش مامان خوبی برای پسرم باشم
که وقتی بزرگ شد این حس ها رو نداشته باشه
دوست ندارم پسرم خیلی حرف گوش کنه از ایندش میترسم میگم کاش بچه ی سختی بود کاش سریع تسلیم نمیشد
برام دعا کنید

عزیزم اینا همش امتحانات دنیاس، سعی کن رابطه تو با خدا قوی تر کنی آروم میشی…
من با قرص میخوابیدم اما الان بهترم،
باز هر وقت نماز نخونم ، زیارت عاشورا و حدیث کسا و قرآن… نخونم حالم بد میشه، میفهمم معنویتم کم شده .. قدیما خیلی مشکلات داشتن اما از ما خوشحال تر بودن، یه اتاق بود با کلی بچه، صب تا شبم کار میکردند… چون مومن تر و شکر گزار تر بودند ، مامان بزرگم تا روز فوتش نمازش قضا نشد، چه مریض باشه چه نباشه میگفت خدا رو شکر چرا بد باشم … ما حالمون بده چون حواسمون به بالاسری نیست، درسته زندگیا سخت شده الان همه سخت میگذرونیم اما … میگذره درست میشه، خدا بزرگه

چند سالتونه عزیزم

اخ که حرف دل منو زدی
ولی به پسرم مدتی میشه بیشتر اهمیت میدم
چون یه روزی بزرگ میشه، دیگه بغلم نمیاد، پیشم نمیخوابه، باهام بازی نمیکنه، و...
به اینا که فکر میکنم بیشتر قدر این لحظه ها رو میدونم

منم مثل توام

بهترین راهش فکر نکردنه جنگی که گذشت همش بدی بود فقط ی خوبی داشت مردم با هم مهربون تر شده بودن کسی مث قبل حرص نمیخورد فقط هم چون نمیدونستی ب ساعت دیگ زنده ایم یا نه خداروشکر که تم‌وم شد اما باعث شد به شخصه ب هیچ چیز زیادی فکر نکنم چون نمیدونم فردا زنده ام یا نه از الان لذت ببرم قبلا همش تو فکر آینده خودم و دخترم بودم

چقدر منی:)