این بچه در طول روز و حتی قبلِ خواب، منو مثل خمیر ورز می‌ده؛ جوری که تک‌تک سلول‌های نهفته‌ی بدنم به ارتعاش درمیاد! 😂

با دست و پا چنان می‌کوبه به شکم و سر و دستم که حس می‌کنم قسمت‌هایی از بدنم رو تا قبل از اون اصلاً نمی‌دونستم وجود دارن!
یه جوری ماساژم می‌ده که اگه یه روز برم پیش پزشک، باید بگم: «دکتر، لطفاً یه نقشه از بدنم بکش، چندتا عضو جدید کشف کردم!» 😂

بعد هم وقتی بالاخره رهام می‌کنه، عین یه کلوچه‌ی له‌شده می‌افتم یه گوشه و به سقف زل می‌زنم! 😐😂

از یه طرف دلم براش می‌سوزه و می‌گم باید باهاش ملایم‌تر رفتار کنم،
از اون طرف این بچه با حرکات رزمیِ شبانه‌روزی‌ش، چیزی به اسم «اعصاب سالم» برام باقی نذاشته! 😂

خلاصه که مادر بودن ترکیبیه از عشق، عذاب وجدان و یک دوره‌ی فشرده‌ی کشتی کج! 🤦🏻‍♀️😂


شما در چه حالین مامانا؟

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط