۳ پاسخ

من یه چند هفته پیش اینطوری بودم تقریبا نزدیکای ده روزگی همش دوست داشتم گریه کنم اصلا بیرونم نمیرفتم دیگه بیرون رفتن رو شروع کردم حتی به یه خیابون رفتن حالمو واقعا خوب کرد
اگه شما هم خودتونو حبس خونه کردین بیرون برین خانوادتونو ببینین خیلی بهتر میشین

قربونت همه همین طوریم
دور از جون دور از جون ولی من میگم ۴۰ روز سگی پیش رودارم
حال جسم و روح داغون
از در و دیوارم می باره مشکل و گرفتاری

بچه داری سخت و پر چالش هست برای منم ، شب بیداری ها، مدام در حال شیر دادنم ، اون همه پرهیز غذایی و باز کوچولو تا نفخ داره خودمو مقصر میدونم ،
بله سخته اما شیرین . مطمعنا به مرور همه چی بهتر میشه 🙏🌸🙏

سوال های مرتبط