۶ پاسخ

اوایلش همینه هممون خسته میشیم کلافه میشیم ب مرور بهتر میشه عادت میکنیم ب شرایط

این دوران هم میگذره مثل بارداری ، یک روز یادش میوفتی و دلتنگش میشی

عزیزم تو بهترین مامان دنیایی یه کتابی میخوندم نوشته بود اگه مادری از خودش سوال کنه آیا من مامان خوبی برای بچم هستم میتونیم حدود 90 درصد بگیم بله قطعا مادر خوبی هستی چون هر کسی این سوالا از خودس نمیپرسه

عزیزم سخته ولی میگذره فقط باید صبوری کنی
همه مادرا اولش همچین حسی دارن درست میشه نگران نباش اینا همش طبیعیه
بچه هم از دلدرد که گریه میکنه باید هرچی که کولیکشو اروم میکنه انجام بدی

همه ی مامانا این حس ناکافی بودن و دارن ولی اینو مطمئن باش هیچ کس بیشتر و بهتر از تو نمی تونه مواظب اون بچه باشه و براش دل بسوزونه ، خدا تو رو لایق بزرگ کردن این بچه دونسته که داده بهت پس ناشکری نکن

همه همین فکر و میکنیم یگم بزرگتر بشه حالت بهتر میشه نگران نباش.چرا گریه میکنه خب؟دوای دردش و پیداکن ببین چجوری اروم میشه حس خوبی اونموقع ب خودت پیدا میکنی

سوال های مرتبط