۷ پاسخ

من بچه ی اولمه فکرشو بکن تمام این نگرانی و استرس ها رو چند برابر دارم
قبل از بارداری اندامم فیت بود سیس پک داشتم با بدنی خوش فرم الان مرتب خودمو با اندامی بهم ریخته و پوستی شل تصور میکنم اما خوب فقط تنها چیزی که بهم جسارت سرپا موندن رو میده همون موجود دوست داشتنیه که من خالقشم و باعث میشه بتونم خودمو قوی نگهدارم

منم همین حس رو‌دارم ،و بچه دوممه، من شوهرم بچه‌ دوم میخواست اگه بخودم بود حامله‌نمیشدم دیگه، همشم بعد بچه اولم دعا میکردم از غیب نازا بشم، من تو حاملگب قبلگبم فشار و دیابت و خطر سقط و زودرس و همه چی داشتم ،هیکلم تازه رو فرم بود و مربی باشگاه بودم اما الان باز ریده شده به همه چیم، بچه اولم هشت سالشه و هنوز سختیشو‌یادم نرفته، من که انگار افسرده شدم

نگران نباش عزیزم
زایمان ک به چشم زدنی میگذره
چون هرمونامون تغییر کردن طبیعیه ک دلمون بگیره و عصبی بشیم
فقط توکل کن بخدا و بدون این دوران سخت زودی میگذره و روزی دلت تنگ میشه برای این ایام نی نی کوچولو

نهایت یک هفته استراحتی بعدش میتونی حرکت کنی

منم دقیقا تو همین فکرام و هم اینکه بچه اولم خیلی بستری میشد نگران اینم هست این‌یکی‌اونطور نشه

ببین بچه دوم نگهداریش خیلیییی راحت تره نگران نباش مث بچه اول سخت نیس

خب عزیزم تو ک میدونستی تهش اینه چرا پس یچه دار شدی؟

سوال های مرتبط