سلام خانما دخترم همینجوری ت خونه خیلی خوبه ولی پارکی جایی میریم هیجانش ک میره بالا دگ قابل کنترل نیس هی بش میگم آروم بازی کن نوبتی بازی کن بزار دوستت بره بد ت برو یا ت بروبد دوستت میاد اصلا گوش نمیکنه کار خودشو میکنه یا اگببنه مثلا میخاد تاب بشینه ببینه کسی میخاد بره بشینه میره بچهرو میکشه ک خودش بشینه بخدا ت خونه آنقدر بهش بابایی وکتاب اینا یاد میدم ت خونه خیلی خوبه ت بازی اینا ولی بیرون میریم اینجوری آخه من ک همیشه دنبالش نیستم یهو خدایی نکرده بچه ای رو بزنه یا هل بده چیکار کنم لطفا خواهرانه اگ راهی بلدین بگین

عزیزم چیزی که میگی توی این سن خیلی وقت‌ها به خاطر هیجان زیادِ محیط پارکه و اینکه خونه آرومه هم نشون میده بیشتر مشکلِ کنترل هیجان تو محیط شلوغه. قبل از ورود به پارک فقط ۲-۳ قانون کوتاه باهاش مشخص کن، مثلاً «هل نمی‌دیم، نمی‌زنیم، برای تاب نوبت می‌گیریم». وسط هیجان هم به‌جای اینکه مدام بگی آروم باش، خیلی کوتاه یادآوری کن: «نوبت این بچه‌ست، بعد تو.» اگر هل داد یا زد، همون لحظه از وسیله دورش کن و بگو «من نمی‌ذارم کسی رو بزنی، وقتی آروم شدی دوباره بازی می‌کنیم.» اگر تکرار شد، بازی رو تموم کن و برید خونه؛ نه با دعوا و تنبیه، فقط یک پیام ثابت و قابل پیش‌بینی.
موقع تاب هم می‌تونی قبلش بگی «اگر کسی روی تاب بود، صبر می‌کنیم تا نوبتمون بشه.» حتی بازیِ نوبتی رو خونه تمرین کنید. کم‌کم با تکرار یاد می‌گیره

بیشتر ببرش بیرون تا هیجاناتش تخیله بشه هرچی بیشتر تو خونه باشن مثل ی بمبی ک جمع میشه یهو تا میره بیرون میخاد منفجر بشه