چندروزه خیلی خسته میشم ، نمی‌دونم چجوری حال خودم و عوض کنم ، چجوری این وسط واسه خودم وقت بذارمپسرم خیلی لجباز شده ، میدونم طبیعیه و اقتضای سن و یه مرحله از رشدش. ولی خب فشار کار من و زیاد میکنه
دخترم هم که دیگه به تایم خزیدن رسیده ، خوابش کم شده میخواد بشینه و بازی کنه ، بغل باشه و راه ببرمش
چجوری این مرحله رو رد کردین
گاهی کمک میگیرم از بابام و شوهرم ولی اونا هم همیشه نیستن و کلا نمیتونن تایم زیادی کل مسیولیت و از رو دوشم بردارن، مامانم کارمنده و خیلی وقت آزاد نداره
البته خوبه که پسرم باهاشون رابطه ش خوبه و میمونه پیش شون
یه حس آویزون بودن دارم همش ازم آویزونن ، مغزم خسته ست
بیرون میرم خوبه ولی بازم اونجوری که خودم دلم میخواد و قبلا میرفتم نیست

حس و حال همه مون همینه

عزیزم طبیعیه یه مدت همه چی مث قبل نباشه خسته و درمونده باشی همه این حس وتجربه کردن انگار کنترل زندگی از دستمون در میره منم پسر کوچیکم ۶ ماهشه بزرگه سه سالشه اولاش واقعا سخت بود کم کم افتادم رو روال من هم همسرم کمک حالمه هم مامانم ولی یوقتا خیلی خسته میشم
ولی شیرینیاش خیلی خیلی بیشتر از سختیاشه
هممون این تجربه هارو داریم اونایی که یدونه دارن که خسته میشن ماها که دوتا داریم دوبرابر.ربات نیستیم‌که عزیزم

من که فقط مشکلم خوابه دلم میخواد مثل قبلا جلو تلوزیون دراز بکشم فیلم نگاه کنم و خابم ببره تا صبح ولی حامی نمیزاره که دوساعت حداقل بخوابم شیر خشکی هم نیست بزارم پیش وهرم چند ساعت بخوابم

نگو
الان من نو همین وضعیتم
می خوام خودم رو بزنم از دست جفتشون

منم خیلی خسته میشم پسرم خونه مامانم می‌ره اذیتشون می‌کنه لجبازی ریخت پاش منم نمیفرستم دیگه صبح تا شب تو خونه تنهام آنقدر دلم میخواد برم خونه کسی ولی کسی نیس که حداقل حال هوام عوض بشه