مامانای با تجربه میشه منو راهنمایی کنید

دخترمن چندماه میشه کلاس نقاشی میره اونجا با یه دختره دوست شده بعد کلاس میان توی حیاط سرا باهم بازی میکنن دخترمن یه محله بالاتر میره کلاس دختره اصرار و گریه که من میخام بیام خونه ی شما خوب راستش من در حد یه سلام مادر اون دختره میشناسم دختره من اصلا اصرار نمی‌کرد که بیا اون خودش گریه میخام بیام مامانشم هیچی بهش نمی‌گفت راستش برای زندگیم یه حد و مرزی گذاشتم با غریبه که نمیشناسم رفت وآمد نمیکنم اینم ب دخترم یاد دادم که شما فقط توی کلاس دوستین و نباید خونه هم برید دختره خیلی داره ب دخترمن وابسته میشه و من اصلا اینو دوست ندارم امروز مجبورشدم بپیچونم بگم شوهرم خونه است ب نظرتون اگه دفعه بعد گریه کرد چی بگم بهش دختره ۶ سالشه نمیخام مامانشم ناراحت بشه

عزیزم منم مثل شما هستم همیشه واسه زندگیم مرز دارم
بهترین کار هم می‌کنی شما هم سعی کن همین رفتار ادامه بدی چون یک بار که پاش به خونت باز بشه دیگه نمیتونی بیرونش کنی

بیرون خونه بازی قرار بزارین اعتماد تو این زمونه فرشته آسمونی هم باشن ممنوعه پس قطعا نه

دوست دخترم اصرار بیادخونمون

بستگی داره اگر بچی مثبتی باشه من باشم از خدامه رفت و آمد ولی اگر از رفتارش خوشم نیاد شووتش میکنم بیرون حالا مادرشم ناراحت بشه مگه چی میشه
واقعیتش من خودم اصلا رفیق ندارم و اجتماعی هم اصلا نیستم از بچگی همش تنها بودم و بقیه مسخره ام میگردن برا تنها بودنم و الانم نمیدونم چطوری با ادم جدید ارتباط برقرار کنم و بستگی به اینم داره ک از بچگی با کسی رفت و امد نداشتیم خانوادگی بچه هم بودم میرفتم خونی دوستام مشکلی نداشتن ولی خونی ما اومدنی مامانم دعوام میکردن جلوی دوستام برا همین کم کم دیگه از بقیه فاصله گرفتم😔
برا همین الان سعی میکنم مثل مامانم رفتار نکنم و بزارم بچه هام دوستاشون رو بیارن خونه و ازشون پذیرایی هم میکنم البته اول باید مامانش رو بشناسم و البته رفتار خودش

اگه بچه‌ی خوبیه هفته‌ی ۳ روز بذار بیاد بازی کنه

حیاط