سه چهار روزه دیگ وقت زایمان دومم
حس میکنم کسی درکم نمیکنه حتی مامانم
شیر به شیر باردار شدم اون یکی نیومده سر اولی رد دادم
دختر اولمو با ivf باردار شدم این یکی دخترم با جلوگیری
نمیدونم حکمت خدا چی بود
۱۷ ماه فاصله ولی حس میکنم دیوونه شدم بیچاره دختر اولم که مامانش منم ،زود جوش میارم عصبی میشم
میگم موقع عمل بمیرم بعد با خودم میگم دخترم گناه داره بی مادر بزرگ میشه

:(

این چ حرفیه اخه عزیزم
خدا بزرگه توکل کن بخدا چیکارداری کی درکت میکنه و کی درک نمیکنه وقتی ک خدا تورو لایق دونسته ک مامان دوتا فرشته باشی پس بدون از پس همه چی ام بر میای
ما مادرا بعضی وقتا کم میاریم عصبی میشیم ناراحت میشیم حتی ناشکری ام میکنیم اما همه ی اینا برای یه لحظه اس

توام مثل من افسردگی گرفتی

منم این روزا و گذرندم و کاملا درکت میکنم
من پسرم یک سال نه ماهش بود که زایمان کردم
یعنی پدرم در آمد
خیلی اذیت شدم
پسر خیلی بدتر وشیطون تر از دختره
من پسرم شیطون و اذیت کن بود دومی به دنیا آمد
خیلی دعوای میکردم
الان که فکرشو میکنم میبینم چقدر من اشتباه کردم که سر کوچکترین کار دعواش میکردم
به نظرم اصلا به خودت سخت نگیر
خدا خودش کمک می‌کنه
الان پسرای من میرم مدرسه و شدن هم بازی هم
درسته که خیلی هم دعوا دارن
ولی خب رفیق هم همدیگه هم هستن.
تو خیلی قوی هستی
خداروشکر کن که باز نمیخوای اون هم سوزن خدارو تحمل کنی برای بچه ی دوم خودت باردار شدی.
پس فقط به این فکر کن که خداروشکر لیاقت مادر شدن داشتی و دوتا دسته گل داری❤️❤️

نگران نباش عزیزم تو تنها نیستی منم چند روز بیشتر به زایمانم نمونده دخترم دو سالشخ یه وقتا از کوره درمیرم داد میزنم بعد خودم ناراحت میشم معذرت خواهی میکنم میاد بغلم میکنه مامانی گریه نکنی بیشتر خجالت میکشم تمام تلاشم میکنم وقتمو بزارم براش ولی الان زود خسته میشم نمیتونم فقط مدام بهش میگم مامان دوست دارم عاشقتم یعنی رسما دارم جون میکنم یه وقتامیرم پیش مامانم اونجا راحته
یا در حد3ساعت میفرستمش پیش مادر شوهرم دلم براش تنگ میشه زود میارمش

احساساتت طبیعیه عزیزم فشار کاری مادر بودن اینقدر زیاده که آدم احساس فرسودگی میکنه گاهی. اما به خودت بگو این روزا میگذره و تو قهرمان زندگی خودت میشی. زن داداش منم دقیقا شرایط شمارو داشت اما خدا به وقتش بهت قوت هم میده نگران نباش. اختلاف نظر با اطرافیان بعد زایمانم طبیعیه تو تنها نیستی عزیزم اکثر مامانا از درک نشدن ناراحتن.

هعی خواهر...
واقعاااا با تمام وجودم درکت میکنم....پسر بزرگم ۲۰ ماهه بود که کوچیکه به دنیا اومد... همه این حس و حال و کلیییییی چالش و... گذروندم و الانم دارم میگذرونم...
خیلی شرایط سختیه... الان کوچیکه ۷ ماهشه... کم و کاستی پیش میاد... اذیت میشی، کلیییی اتفاق و چالش و سختی پشت سر میزاری...
ولیییییی واقعا حسش خیلی قشنگ و شیرینه... پسر بزرگم عاشق کوچیکه اس... تا صدای گریه اش در میاد همه کار میکنه تا اروم بشه و با عشق بهم نگاه میکنن و تو کیف میکنی و واقعا اون لحظه همه سختی ها یادت میره...
و این دومیه انقد برات شیرین وخواستنی میشه که باورت نمیشه... حسش خیلی عجیبیه...
خدا واقعا یه توانی تو ما دیده که بچه هامون فاصلشون کمه🥲
بسپار بخدا چشم بهم زدنی میبینی داره چهار دست و پا میره🥰
حس و حال الانت هم کاااملا طبیعیه...
سعی کن خودتو مشغول بچه ها کنی تا زودتر حالت بهتر بشه❤️
خدا فرشته کوچولوهات رو نگه داره و مهر و محبت همدگیرو تو دل هم بندازه تا همیشه پشت و پناه هم باشن... سایتون هم همیشه بالا سر فرشته هات باشه😍❤️
یادت نره تو بهترین و قوی ترین و قشنگ ترین مامانی و دخترات وقتی بزرگ شدن ممنونت هم میشن که سنشون بهم نزدیکه و رفیق همدیگن🥲❤️