خانما من نسبت به پسرم خیلی عذاب وجدان دارم 😔توی سن دوسالگیش که حساس ترین سن یه بچه است من باردار شدم و بارداری من هم از اولش پرخطر بود . نتونستم براش درست حسابی مادری کنم و غذای مورد علاقشو بپزم یا بغلش کنم و بیشتر بهش محبت کنم . همش درگیر سونو گرافی و دوا دکتر بودم . همش حواسم به این بود بود که بچه تو شکممو حفظ کنم زایمان زودرس نشم دوباره . تقریبا ۹ ماه من از پسرم غافل شدم و اکثرا عصبانی شدم یا سرش داد زدم وتهاجمی رفتار کردم . خیلی از این بابت غصه میخورم که اون طفلی چه گناهی کرده آخه 🥺🥺

منم برا همین قضیه تصمیم گرفتم در آینده بچم که کلاس اولش تموم کرد بعد بچه دار بشم

بازم خوبه هنوز من ۶ سالشه باید پیش بره واولین بار میره مدرسه ومن باید سرکلاژ کنم وتنها بره 😔😔

منم دقیقا درست دوسالگی پسرم حامله شدم
الهی قربونش برم الان دو سال نیم میشه من درست براش مادری نکردم

من گذروندم این دوره ها رو میگذره باهم بزرگ میشن این عذاب وجدان ها یادت می‌ره آنقدر اذیتت میکنن

عزیز دلم درسته تابم حساس زندگیه اما حافظه دوسالگی بچه این چیزا رو یادش نمی‌مونه درکت میکنم اما ب این فکر کن نی نی ب دنیا بیاد هرمونات برگرده سر جاش با جفتشون بهترین روزهارو میسازی عزیزم

دقیقا منم

ناخواسته باردار شدی؟

چه میشه کرد ولی واقعااا بچه اولی گناه داره خیلی باید آدم حواسش باشه بهش
حالا شما تا الان اینجوری گذشته سعی کن مخصوصا بعد زایمان بیشتر به پسر اولیت توجه کنی، من خودمم همینکارو میخوام کنم

انشالله نی نیت که به دنیا اومد تلافی همه روزای که هم خودت اذیت شدی هم اون در میاد

دقیقا منم شرایط شمارو دارم پسر دوساله دارم همین مشکلاتو داشتم منم سابقه زایمان زودرس داشتم و الآنم ۳۵ هفته زایمان کردم خیلی توجهم نسبت به پسرم کم شده بود تو این نه روز یعنی واقعا ناچار بودم به این بیشتر توجه کنم چون زود به دنیا اومد ولی الان بیشتر توجهم سمت پسرم هست چون اینا گناه دارن

دقیقا مثل منی خاهر منم عذاب وجدان داره دیوونم میکنه