خانما شماهم با وجود یچه کوچیک و هیچگونه کمکی بازم درست ب کاراتون نمیرسید؟من شوهرم هیپگونه کمکی بهم نمیکنه و حتی بگو یک ثاتیه ک بجشو بگیره هم نمیگیره و اینکه مادرشوهرم مسافرت بود دوماه تمام برا پدرشوهرم و مادربزرگش هم ناهار درست میکردم اصلا از نظر جسمی خیلی ضعیف شدم و هرچی جمع میکنم دوباره خونه ب هم ریختس شوهرم از اونور غر میزنه تو خونت بهن ریختس فلانه خیلی کلا از زندگی خسته شدم با این وضع مملکت و بی پولی هم افسردگی گرفتم بعضی موقع دلم میخاد دخترم بردارم برم یجای دور زندگی کنم شوهرم همش غر میزنه فشار زندگی هم هست کاش ادمایی وجود داشتن ک بیشتر درک میکردن شوهرم همش احساس ناکافی بودن بهم میده تو همه مسائل واقعا دیگ موندم چی جوابشو بدم

اولا یه گوش در یه گوش دروازه باشه
دوما تو اصلا هم ناکافی نیستی
حواست باشه تو مادری. خدا هم راضی نیست تو اینهمه کار کنی. ببخشیدا به تو چه ربطی داشت مادر شوهرت رفته مسافرت تو غذا بپزی؟ نیدونم محبت کردی ولی برای شوهری که انقدر درکش کمه...

لطفا به خودت و بچه برس خونه تم در حد معمول باشه. تا شوهرت غر زدن بگو اگه خیلی بلدی خودت انجام بده
یا بچه رو دو ساعت نگه دار من انجام بدم
وگرنه حرف نزن من نمیرسم. بچه دارم و تمام
اصلا زیر بار نرو
من خودم این مراحل پشت سر گذاشتم خیلی سخته

گذشت از کمکش باید روزی حدااقل۳ساعت تیکه تیکه با بچش بازی کنه چون بچه سطح هوشیاریش بیشتر میشه وقتی کنار باباشه یه هورمون تو بدن بچه فقط با پدر فعال میشه دکتر اطفال به شوهرم گفت‌ راستم میگفت ارسلان ۲ماهش بود باباش بغلش می‌کرد آروم نیشد میخوابید

وظیفشه کمک کنه بهش بگو، همینطور ک ما مادری میکنیم برا بچه، پدرم وضیفشه پدری کنه کمک کنه لطف نیست ب ما
در کلم ادم داغونه با بچه و کارا مشکلاتشو کمک نباشه کم میاره ادم

اول از همه به خورد وخوراک خودت برس تا بتونی سرپا وایسی
شوهرت هم هروقت چیزی گفت بگو یا بچرو نگهدار یا کارای خونه‌کمک کن
والا منم سخت به کارام میرسم

این روزا میگذره سعی کن اصلا بهش فک نکنی.این فک کن چند سال دیگه با دخترت اول مهر میشه و فرم مدرسه و لوازم تحریر میری میخری.