۸ پاسخ

ببر پارک سر پوشیده برین پیاده روی یکی دوبار بری چندتا دوست پیدا میکنین.

گوشی به مغز بچه آسیب میزنه

خب ببرش پیاده روی،پارک،بیرون،و اینکه رو حوصله ی خودت کار کن که بتونی بازی کنی،واسه روحیه خودتم بهتره که
گوشی که اصلا نباید ببینه

من روزهایی که بچه هام بازی نکنن بیرون نرن و همش پای گوشی و تلویزیون باشن شب خیلی عذاب وجدان دارم خیلی زیاد

ببرش پارک خانه بازی

منم خیلی کسی ندارم فقط ی وقتا میریم خونه مامانم ماهی ی بار هم مادرشوهرم چون اصلا خونه ش نیس
ولی میذارم تو کالسکه میبرم خیابون یا شبا می‌بریم پارک ی وقتا
نقاشی میکشم
اسباب بازی میدم خودش بازی کنه شعر میخونم
تلویزیون میبینه
ولی گوشی سعی کن ندی یا کمتر بدی
منم روحیه م خیلی خرابه ولی بچه م کسی نداره بهش برسه مجبورم خودم بزور برسم

برین پارکی بیرونی یه دور بزنین برگردین خونه

ببرش پارک

سوال های مرتبط

مامان پسری مامان پسری ۳ سالگی
مامانا خیلی دلم گرفته ...من اصلا نوزادی پسرم ، چند ماهگیش ، زیر دوسالگیش یادم نمیاد ...اصلا نمیدونم چی شد ...عکس هاش رو که نگاه میکنم دلم میسوزه فکر میکنم مادر بدی بودم بهش نرسیدم ...من افسردگی بعد از زایمان گرفتم و دارو میخوردم پسرم هم خیلی بد قلق بود اینکه میگم بد قلق تا کسی بچه بدقلق نداشته باشه متوجه نمیشه چی میگم ...هیچوقت هم به من وابسته نبود انگار من مامانش نبودم نمیدونم چرا عاشق باباش بود ، بعد بابای من ، بعد مامانم ...بعد من ...نمیدونم چرا دوسم نداشت ...چند بار کتکش زدم فقط همونا تو ذهنم مونده ...سعی میکردم باهاش بازی کنم ، براش کتاب میخوندم ، میبردمش بیرون ولی همیشه رفتن و امدن به گریه و شیون ختم میشد ‌...من قبلا سرکار میرفتم الان کاملا خونه نشین شدم من و پسرم از صبح تا شب تنهاییم تا شوهرم بیاد دلم میخواد باهم بریم بیرون ولی نمیتونم تنها کنترلش کنم ...دلم براش میسوزه ...دلم برای خودمم میسوزه ...اینروزا خیلی باهم بازی میکنیم ، کاردستی درست میکنیم ، نقاشی میکنیم بالاخره همش خونه ایم ولی نمیدونم مامان خوبی هستم یا نه ...بازم حس میکنم دوسم نداره