این وقت شب که میشه قلبم فشرده میشه حس میکنم برای پسرم کم گذاشتم اخه من خونم اپارتمانه‌حتی پرده هامون رو‌کنار نمیدیم تراس نداریم اصلا خونم بزرگع اما من ‌ظهر ساعت سه اینا سعی میکنم ببرمش بیرون تو پارکی جایی حداقل افتاب ببینه شب هم میبرمش پارک سرسره یا خانه بازی ولی حس میکنم بچه تنهاست خسته میشه تو خونه نمیدونم چکار کنم باهاش بازی میکنم ولی اون همش خودش با اسباب بازیاش بیشتر سرگرمه تا من
منم خب تا نهار شام درست کنم کل وقتم گرفته اس

ای خواهر برو خداروشکر کن کنارشی و مراقبش
من چی بگم بچم از ۸ تا ۱۲ صبح خونه بابامه بعدش از سرکار میان خسته باهاش میخوابم تا عصر ی شب باهمیم ک اونم دخترم باز ۱۰ میخوابه
شبم من از کارای خونه و اینا بیشتر نمیشم

بیشترمون زندگیمون همینجوریه، شرایط زندگی الان اینطوریه ؛ به خودت سخت نگیر.. روزی دوبار بچه رو بیرون بردن واقعا سخته دمت گرم

حالا چرا پرده ها و کنار نمیزنید؟

اگه میدونی که ته‌توانت همینه پس عذاب وجدان نگیر چون بیشتر از دستت برنمیاد