بعضی ها میان می‌نويسن فرزندم تو کی دو ساله شدی چقدر زود گذشت، من نمیتونم درکشون کنم واقعا! من تک تک روزهای بزرگ شدن دخترم حتی از بارداری یادمه، انقدر زجر کشیدم سر بزرگ کردنش هیچ وقت یادم نمیره، امروز غصم گرفته بود چطور این سه ماه که مونده به دوسالگیش روزها رو شب کنم هرچی بزرگتر میشه بهونه گیرتر میشه ، دائم یا باید یه سرگرمی جدید براش خلق کنم یا اینکه لج کنه و گریه کنه و کارهایی کنه که نصف عمر شم ، برای شما بزرگ کردن بچه چطور بوده؟ چشم به هم زدنی گذشته یا اینکه شکنجه آوره؟ مثلا همین بی خوابی ، شیر شب بیدارم میکنه به زور شیر میخوره خوب که خوابم رو پروند میخوابه دائم سرم گیج میره چون نمیزاره خوابم عمیق شه، زیر چشم هام سیاه و گود شده ، خدایا این عذاب ها کی تموم میشه من کم آوردم
پوشک
پوشک
بچه داری
شب بیداری

اینا ک براهمه هست
ولی زود بزرگ میشن
مث ما ک داریم پیرمیشم خیلی زووود

باید یکسالگی از شیر شب می گرفتیش هم برای خودت هم اون
واقعا خواب خیلی تاثیر داره تو خلق و خو حداقل برلی من اینطوره

هیییی خواهر منم خیلیییی اذیت شدم ولی اونقدر روزا زود میگذره چون همش درگیر بچه ایم اینقدر پسرم ماشالا شیطون شده نمیفهمم کی روز شد کی شب! بچه ها زود بزرگ میشن و ما پیر میشیم

خب بیخوابی و اینا برای همه هست یکی راحتر کنار میاد یکی سخترش میکنه یکی بچش بهتره یکی بدتر
یکی نوع تربیتی و عادت هایی که بچه داده کارشو راحتر میکنه

برای من اوایل بیخوابیا اذیتیم میکرد ولی کلا راحت بود برام باورم نمیشه ۲ سالش میشه

ولی خب خودم عادتش دادم که خوابش چطوری باشه
که کارم و راحتر کرد

برای من تا ۳ماهگی خیلی عذاب اورد بود از بی خابی روبه مرگ بودم از رفلاکس شدیدش ولی از ۴ماه بهتر شد ولی همچنان تا یکسالگی خاب شب هی بیدار میشد نمیخوابید خابش عمیق نبود خیلی اذیت میشدم هر یکساعت بیدار میشد ولی بعد یکسالگی هی شیر رو کم کرد و بهش غذا دادم اشتهاش خیلی بهتر شد خابش عمیق شد و رفلاکسش خوب شد دخترم انقد خابش داغون بود ک تا۱۱ماهگی با قنداق میخوابید ولی وقتی گرفتم تا یک هفته اذیت شدم بی خابی کشیدم ولی درست شد

من خودم بارداری سختی داشتم. سه ماه تهوع و سر درد و کمر درد.بعدش لکه بینی. بعدش خون دماغ شدن های پی در پی. حتی تو خواب. که خفه میشدم خون میرفت پشت حلقم و راه نفسمون می‌گرفت آخرشم که بی خوابی و تکرر اداره و یک زایمان سخت ۸ و۹ ساعت درد زایمان طبیعی و بعدش سزارین. بعدش ۶ روز ان آی سی یو. و سختی های خودش بعدش بی خوابی کولیک پسرم تا ۴ ماه.واقعا برام سخت تا صبح بیدار بودم کلا منگ شده بودم. بی جون و عصبی و دست تنها. یعنی تا این سن پسرم هر روز مو با چالش گذروندم. و خیلی از روزها و کم آوردم. عصبی شدم. غر زدم گریه کردم. ولی هر شب که میخوابه. به خودم میگم روزها تموم میشه و دیگه روزی میرسه که نیازی به من مادر نخواهد داشت تو هم لذت ببر از این دوران پر چالش چون پسرم این دوره هیچ وقت یادش نمیمونه. ولی لااقل بزار وقتی ما یاد آیت دوران افتادیم لااقل بتونیم به خودمونو و قدرتمون افتخار کنیم و باعشق برای بچه هامون تعریف کنیم.

بستگی دارد من دختر اول دومی آنقدر راحت بود باورم نمیشه خواب راحت شیر راحت بدون رفلکس کولیک شب بیداری قشنگ مثل آدم بزرگ ها تا خود صبح میخابید اما سومی تمام خاندانم آورد جلو چشام