گاهی وقت ها با خودم فکر میکنم من تو این اوضاع مملکت چرا می‌خوام بچه بیارم ؟ قطعا اون رفاهی که چند سال پیش می‌تونستم براش فراهم کنم الان و چند سال آینده نمیتونم، این بده که اعتقادم اینه تک فرزندی خوب نیست و دو تا بچه لازمه حتما ☹️

ما مسئول رفاه بچه هامون نیستیم،مگه همه رفاهیات برا خودمون یا پدرومادرمون فراهم بود.
تازه هر چه بیشتر رفاه فراهم کنی بچه از پدرومادرش ناراضی تر میشه و هرچه سختی بیشتر بکشن راصی ترن
دقیقا همون حرف امام علی(ع) : خارهای بیابان از درختان کنار جوی آب سوزاننده ترند

بنظر من این فکر غلطه
ما اصلا نمیدونیم آینده چه شکلیه، مگه ده سال قبل این روزا رو می‌دیدیم؟ شاید ده سال بعد مملکت بهشت باشه شایدم جهنم
به نظرم نمیشه فرزندآوری رو از روی مسائل مالی و رفاهی سنجید که اتفاقا همون خودخواهیه
اینا رو به عنوان کسی میگم که پنج سال به،تعویق انداختم بارداریمو بخاطر مسائل مالی و کاملا پشیمونم

فرزند آوری کاملا چیزیه که به خود شما ربط داره
بقیه نمیتونن کمکی کنن یا نظر بدن
چون شما با طرز تفکر و جیب و مدیریت مالی مدل خودتون میخواید بچه بیارید و بزرگ کنید
و قطعا با افراد دیگه متفاوتید

ممکنه شما تجمل گرایی ای که ما بهش میگیم برات یه چیز کاملا عادی و واجب باشه درحالی که برای ما زیاده رویه...
پس
واقعا باید به خودتون رجوع کنید.

مثلا من قطعا بچمو‌ مدرسه دولتی میفرستم
ولی شاید شما قصدتون مدرسه خاصی باشه
من از الان هرچی پول دستم میاد وسیله بچه میخرم
ولی شما بخوای به روز ترین و جدیدترین چیزا رو بخری
پس درنتیجه، واقعا نمیشه نظر داد.

منم عاشق بچم،میخام بیارم،ولی باخودم‌میگم نکنه ج.نگ شه نکنه بیان کش..ور و شو.رش بشه و تر..ورمون کنن،کلی فکرای بدمیادذهنم.میترسممممم.ولی خودخواهم وعاشق بچه